இந்தியன் நியூட்ரினோ ஆய்வகம் அமைக்கப்படுகிறது - தேனி மாவட்டம்

இந்தியன் நியூட்ரினோ ஆய்வகம் அமைக்கப்படுகிறது - தேனி மாவட்டம் 

? 1,200 கோடி

தேனி மாவட்டம், தேவாரம் அருகே அம்பரப்பர் கரட்டு மலைப்பகுதியில், 1,200 கோடி ரூபாய் மதிப்பில் இந்தியன் நியூட்ரினோ ஆய்வகம் அமைக்கப்படுகிறது.

நியூட்ரினோ என்றால் என்ன? அதனால் மக்களுக்கு என்ன பயன்? இதனால் ஏற்ப்பட போகும் ஆபத்துக்கள் என்ன? என்பதை பற்றி பார்ப்போம்.

நியூட்ரினோக்கள் என்கிற அணுத்துகள்கள் இந்த பூமி மட்டும் இல்லாது இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவிக்கிடக்கிறது. ஏறக்குறைய நூறாயிரம் கோடி நியூட்ரினோக்கள் ஒவ்வொரு விநாடியும் நமது உடலுக்குள் புகுந்து வெளியேறிய வண்ணம் உள்ளன.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் வரை, நியூட்ரினோக்களும் ஒளித்துகள்களைப் போல எடை அற்றவை என கருதப்பட்டது. ஆனால் 1998ம் ஆண்டு, நியூட்ரினோக்களுக்கு எடை உண்டு என கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. நியூட்ரினோ என்பது சூரியன் மற்றும் விண்மீன்களிலிருந்தும் வெளிப்படும் அணுத்துகள்களாகும்.

கனமற்ற இத்துகள்கள் விண்வெளியிலிருந்து கீழிறங்குகின்றன. பல கோடி நியூட்ரினோக்கள் பாய்ந்த வண்ணம் இருந்தாலும் அவற்றை ஈர்த்து, ஆய்வு செய்வது கடினம். இந்த அணுத்துகளைப் பிடித்து அதனை ஆய்வு செய்தால் சூரியன் குறித்த ரகசியங்களையும், விண்வெளியின் ஆற்றல் பற்றியும் பூமியின் பிறப்பு குறித்தும் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்ற நோக்கத்துடன் நியூட்ரினோ ஆய்வு முயற்சி 1930களில் இருந்து தொடங்கியது.

நியூட்ரினோ துகள்களை ஒரு கருவி மூலம் ஈர்த்து அவற்றை ஆய்வு செய்வதுதான் நியூட்ரினோ ஆய்வகத் திட்டம். தற்போது இந்த ஆராய்ச்சிக் கூடம், தமிழ்நாட்டில் தேனி மாவட்டம் தேவாரம் அருகேயுள்ள பொட்டிப்புரம் எனும் ஊரிலுள்ள மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் உள்ளே அமைக்கப்படுகிறது. மலையின் உச்சியில் இருந்து 1.3 கி.மீ., கீழே, மலையின் அடிவாரத்தில் 2.5 கி.மீ., தூரத்திற்கு சுரங்கப் பாதை தோண்டப்படும்.

அதையடுத்து பெரிய ஆய்வுக் கூடம் அமைக்கப்படும். அங்கு 50 கிலோ டன் இரும்பிலான நியூட்ரினோ டிடெக்டர் அமைக்கப்படும். இதைச் சுற்றி, நான்கு திசைகளிலும் மேலேயும் கீழேயும் குறைந்தபட்சம் ஒரு கி.மீ., பரிமாணமுள்ள பாறை இருந்தால் தான், ஆராய்ச்சி நடத்த முடியும். இவ்வளவு பெரிய பாறையால் தான், வானவெளியில் இருந்து வரும் காஸ்மிக் கதிர்களை தடுத்து, நிறுத்த முடியும். அதன் பிறகு தான், நியூட்ரினோவை காண முடியும்.

சரி இதற்க்கு முன்னாள் கோலார் தங்க வயல் சுரங்கத்தில் செயல்பட்டு வந்த இந்திய நியூட்ரினோ ஆய்வகம் இந்த 2010 ஆம் ஆண்டு வரையில் என்ன விதமான கண்டு பிடிப்புகளை நிகழ்த்தியிருக்கிறது என்பதும், உலக நியூட்ரினோ ஆய்வுகள் இந்த 70 வருடங்களில் எந்த அளவிற்கு முன்னேறியிருக்கிறது என்பதும், இதனால் மக்களுக்கு என்ன பிரோஜனம் என்பதும் கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டிய விடயங்கள் ஆகும்.

இதனால் ஏற்ப்படும் ஆபத்துக்கள் என்றவென்று பார்த்தால் தண்ணீர், விவசாயம், காற்று, இப்படி எல்லாம் மாசுபடும். இந்த ஆய்வுகளுக்காக பயன்படுத்தப்படும் ரசாயனம் மிகவும் ஆபத்தானது. இதில் கசிவுகள் எதுவும் ஏற்ப்பட்டால் அடுத்து ஒரு போபால் உருவாகும் ஆபாயம் உள்ளது. தேனி மாவட்டத்தின் இயற்கையை கெடுக்க வந்த அரக்கனாகவே இதை பார்க்க முடிகிறது.

இத்தாலி கரோன் சாஜோ மலையில் அமைந்துள்ள நியூட்ரினோ ஆய்வகத்தில் கடந்த 2002 ஆம் வருடம் ரசாயனக் கசிவு எற்ப்பட்டதன் விளைவாள் மக்கள் மீதும், காட்டுயிர்கள் மீதும், நிலத்தடி நீர் மீதும் பாதிப்பு ஏற்பட வாய்ப்பு இருப்பதாகவும் கூறி, அந்த நியூட்ரினோ ஆய்வகத்தை 2003 ஆம் ஆண்டு இத்தாலி அரசாங்கம் மூடியது.

விஞ்சான கண்டுபிடிப்புகளுக்கான ஆராய்சி கூடங்களை மற்ற நாடுகள் நடத்துகின்றன என்பதற்காக போட்டிக்கு நாமும் நடத்துவதால் எந்த பயனும் இல்லை. இது அத்தியாவாசியமான மக்களுக்கு தேவையான ஒரு ஆய்வாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. மக்களின் அடிப்படைத்தேவைகளே நிறைவு செய்யமுடியாத இந்தியா போன்ற நாடுகளுக்கு இது போன்ற ஆய்வகங்கள் தேவையில்லை. மேலும் இது போன்ற அழிவுத்திட்டங்கள் எல்லாம் திட்டமிட்டு தமிழகத்தை நேக்கி நகர்த்தப்படுகின்றது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

நட்புடன் : ஆசிரியர் புதியதென்றல்.

 · 

இந்தியாவிலுள்ள அனைத்து அணு உலைகளையும் மூடக் கோரி விரைவில் நாடு தழுவிய போராட்டங்களை நடத்தவிருப்பதாக பாபா அணு ஆராய்ச்சி மையத்தின் முன்னாள் விஞ்ஞானி டாக்டர் பரமேஸ்வரன் தெரிவித்துள்ளார் .

                           

இந்தியாவிலுள்ள அனைத்து அணு உலைகளையும் மூடக் கோரி விரைவில் நாடு தழுவிய போராட்டங்களை நடத்தவிருப்பதாக பாபா அணு ஆராய்ச்சி மையத்தின் முன்னாள் விஞ்ஞானி டாக்டர் பரமேஸ்வரன் தெரிவித்துள்ளார் .

இப்போராட்டங்களில் கலந்துகொள்ள மேலும் பல விஞ்ஞானிகள் விருப்பம் தெரிவித்துள்ளதாகவும் அவர்  குறிப்பிட்டுள்ளார் .

அணு பொறியியலில் இந்தியாவிலேயே முதன்முதலாக முனைவர் பட்டம் பெற்றவர் இவர்தான் .

பாபா அணு ஆராய்ச்சி மையத்தில் பணிபுரிந்த  அவர் மின் தேவைக்கு அணுசக்தி சிறந்த வழி கிடையாது என 1975  ல் அங்கிருந்து விலகினார் .அணு மின் நிலையங்கள் ஆபத்தானவை எனவும் அவை அனைத்தும் மூடப்படவேண்டியவை என்றும் கூறும் அவர் இந்திய அணுமின் நிலையங்கள் குறித்த பல உண்மைகள் மறைக்கப் படுகின்றன என்றும் கூறுகிறார் .

1974  முதல் தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் அமெரிக்காவிலுள்ள அணு விஞ்ஞானிகள் அணு உலைகளுக்கு எதிராக போராட்டம்  நடத்தியதையும் அதனை ஏற்று 1977 க்கு பிறகு அங்கு அணு உலைகள் புதிதாக கட்டப் படாததையும் நினைவுகூரும் அவர் அமெரிக்காவிலுள்ள பழைய அணுமின் நிலையங்கள் பல ஆபத்து கருதி அனல்மின் நிலையங்களாக மாற்றப்பட்டதாகவும் கூறுகிறார் .

எந்த அணு உலையுமே பாதுகாப்பானவை என்பதற்கு  உத்தரவாதம் வழங்க முடியாது என்றும் .அணுமின் நிலையங்கள் மூலம் தயாரிக்கப்படும் மின்சாரம் மலிவானது என்று சாதாரண மக்கள்  ஏமாற்றப் படுகிறார்கள்  என்றும்   அணு உலைகளில் கழிவுகளை பராமரிக்க எவ்வளவு செலவாகிறது போன்ற தகவல்கள் ரகசியமாகவே உள்ளன என்கிறார் டாக்டர் பரமேஸ்வரன் .

இந்திய அணு உலைகளில் பாதுகாப்பு விதிமுறைகள் முற்றிலும் மீறப்படுவதாகவும் அணு உலைகளில் விபத்து நிகழ்ந்தால் 30  கிலோமீட்டருக்குள் வசிக்கும் மக்களை வெளியேற்ற எந்த ஏற்பாடும் செய்யப்படவில்லை என்றும் அணு உலையைக் குளிர்வித்து கடலில் கலக்கும் நீரிலுள்ள மாசுகளைப் பற்றி யாரும் கவலைப் படுவதில்லை என்றும் அவர் கூறுகிறார் .

இந்திய அணுமின் கழகம் NPCIL  2030  க்குள் நாட்டில் மொத்த மின்தேவையில் 8  சதவீதத்தை பூர்த்தி போவதாகக் கூறுகிறது  .இந்திய அணு சக்தியின் தந்தை டாக்டர் ஹோமி பாபா 2000  ஆவது ஆண்டுக்குள் இந்தியாவில் அணுசக்தி மூலம் 140000  மெகாவாட் மின்சாரம் தயாராகும் என்று கூறினார் .ஆனால் இன்று வரை வெறும் 4500  மெகாவாட்டைதான் கடக்க முடிந்துள்ளது என்கிறார் டாக்டர் பரமேஸ்வரன் .

அணு உலையைக் கட்ட பத்து வருடங்கள் ஆகிறது என்றும் அணு உலையின் செயல்பாட்டை நிறுத்த அணு உலையை கட்ட ஆகும் அதே அளவு செலவு ஆகும் .மேலும் இதற்கான தொழில் நுட்பமும்  இந்தியாவிடம் கிடையாது என்பதால் வேறு வழியின்றி அணு உலைகளின் ஆயுட்காலத்தை சில ஆண்டுகள் நீட்டிக்க வேண்டியுள்ளது என்கிறார் அவர் .

சமீபத்தில் விபத்து நிகழ்ந்த புகுஷிமா அணு மின் நிலையத்தில் மூத்த விஞ்ஞானியாக பணியாற்றிய திருவனந்தபுரத்தை சார்ந்த டாக்டர் யமுனா அணு உலையைக் குளிர்விக்க பயன்படுத்தப் பட்ட கடல் நீர் அப்பகுதியிலுள்ள மொத்த கடல் வளத்தையும் அழிக்கக்கூடியது என்கிறார்.அண்ணாமலை பல்கலை கழகத்தில் கடல் உயிரியல் பேராசிரியராக விளங்கும் டாக்டர் அஜித் குமாரும்  இதே கருத்தை கூறுகிறார் .

நன்றி : டி என் எ  இந்தியா

தமிழனுக்கென்று தனித்த திருமண முறை உண்டா?...

தமிழனுக்கென்று தனித்த திருமண முறை உண்டா?...

கேள்வி

நீண்டி நெடிய வரலாற்றையும், பண்பாட்டையும் தந்த தமிழனத்திற்கென்று திருமண முறை என்பது எப்படிப்பட்டதாக இருந்தது. அதேபோல தமிழருக்கென்று இறந்தவர்களுக்கு செய்யக் கூடிய காரிய முறை ஏதாவது இருக்கிறதா?

பதில்

நமக்கென்று சில முறைகள் இருக்கிறது. தமிழர் பண்பாடு சங்ககால நூல்களில் கூறப்பட்டிருக்கிறது. இதில் பெரியவர்கள்தான் மிக மிக முக்கியம். மங்கள நாண் என்று சொல்கிறோமே தாலி, அந்த மங்கள நாணை பெரியவர்கள் கையால் எடுத்துக் கொடுப்பார்கள். பெற்றோர், அதாவது மணமகன், மணமகள் பெற்றோர், அதே நேரத்தில் அந்த பெற்றோருக்குப் பெற்றோர். தாத்தா, பாட்டி, பூட்டன் அவர்கள் கரங்களால் எடுத்துக் கொடுத்து, பிறகு மேள தாள வாத்தியங்கள் முழங்க சூட்டுவது என்பது வழக்கமாக இருந்ததுள்ளது.

நடைமுறையில், நடுவில் ஆரியர்கள் வருகை. அதன்பிறகு பார்க்கும்போதுதான் அக்னி வளர்த்தால், மந்திரங்கள் ஜெபித்தல், வேத மந்திரங்கள் ஓதுதல் இதெல்லாம் வந்தது. அதற்கு முன்பு பார்த்தால் பெரியவர்கள் வாழ்த்து கூறுவார்கள். பதினாறும் பெற்று பெரு வாழ்வு வாழ்க என்று அவரவர்கள் மனதிற்கு பட்டதுபோல் வாழ்த்துக் கூறுவார்கள். நம்முடைய தமிழர் பண்பாட்டு முறை என்பது இதுதான். இதில் ஓதுவார்கள் இருப்பார்கள். அவர்கள் தேவாரம், திருவாசகம் ஓதுவார்கள். இதில், மங்கள நாண் பூட்டிய பிறகு பாட வேண்டிய பாடல் என்றெல்லாம் உண்டு. அந்தப் பாடல்களை அவர்கள் எல்லா வளங்களும் பெற்று வளமோடு வாழ வேண்டும் என்று பாடுவார்கள். இதுதான் முறையாக இருந்தது. இதில் வளர்பிறை அதிகமாக பார்க்கப்பட்டது. தமிழர் திருமணம் எல்லாம் வளர்பிறையை வைத்துதான், அதாவது சந்திரனை அடிப்படையாக வைத்து பார்க்கப்பட்டது. தேய்பிறையில் திருமணம் நிகழ்த்துவதில்லை. அப்பொழுது நெருப்பு வளர்க்கிறதோ, தீ வளர்க்கிறதோ, வேதங்கள் ஓதுவதோ அதெல்லாம் இல்லாமல் இருந்தது. இது நடுவில் வந்ததுதான்.

அதேபோல, அடக்கம் செய்வது என்று பார்த்தீர்களானால், ஈமச் சடங்கு செய்வது, திருமூலர் தன்னுடைய திருமந்திரப் பாடல்கள் சொல்லியிருக்கிறார். யாரையுமே எரிக்கக் கூடாது. அடக்கம்தான் செய்ய வேண்டும் என்று அவர் சொல்கிறார். இப்பவும் சில சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் அடக்கம்தான் செய்கிறார்கள். கல் உப்பு இருக்கிறதல்லவா, அதை பரப்பி, உயிர் நீத்தாரை அமர்ந்த நிலையில் வைத்து பத்மாசனம் என்று சொல்வார்கள் அந்த நிலையில் வைத்து, கிழக்கு நோக்கி முகம் இருப்பது போல் வைத்து சுற்றி விபூதிப் பெட்டகத்தால் நிரப்பி அடக்கம் செய்வார்கள். இதுதான் திருமூலர் சொல்லியிருக்கும் அடக்கம் செய்யும் முறை. இது, நம்முடைய எலும்புகள் சீக்கிரம் மண்ணோடு மண்ணாக மக்கி தாவரங்கள் முளைப்பதற்கான வழிவகைகளை கொடுக்கும். அதாவது எந்தவிதமான மாசும் படாமல். எரிக்கும் போது புகையெல்லாம் வருகிறது. இதனால் மாசுபடுகிறது. இந்த எரித்தலும் வேதம் ஓதுபவர்கள் வருகைக்கு பின்னர்தான் இந்தப் பழக்கமும் வந்தது. அதற்கு முன்பு எல்லாமே அடக்கம்தான். யாரையும் எரிப்பது என்பது கிடையாது. நடுவில் வந்ததுதான் எரிக்கும் பழக்கம். தமிழர்களுடையது அடக்கம் செய்வதுதான். அதற்கு சில பாடல்கள் தேவாரத்தில் இருந்து பாடுவார்கள். இவருடைய ஆன்மா முக்தி அடைய வேண்டும் என்று பாடி நல்லடக்கம் செய்வார்கள். இதுதான் முறையாக இருந்தது.

காரியம் என்று சொல்கிறார்களே, 16வது நாள்…

அது நீத்தார் நினைவு நாள். அதாவது 16வது நாள் என்பது என்ன? அந்த திதி வருவதுதான். எந்த ஒரு திதியாக இருந்தாலும் 14 நாள் கழித்து வந்துவிடும். அமாவாசைக்கு அடுத்த 14வது நாள் பெளர்ணமி. திதியை அடிப்படையாக வைத்துதான் அந்த நினைவு நாளை கடைபிடித்தார்கள்.
(நன்றி..தமிழ் CNN)

Hack செய்யப்பட்ட Facebook கணக்கை திரும்பப் பெறுவதற்கு.....

                                        

உங்களின் பேஸ் புக் அக்கோன்ட்டை களவாணி பயபுள்ளைங்க ஹேக் பண்ணிட்டானுன்களா கவலையை விடுங்க.கீழே உள்ள விதி முறைகளை கையாண்டால் உங்களின் பழைய அக்கோன்ட் திரும்ப கிடைத்து விடும்...


Hack செய்யப்பட்ட Facebook கணக்கை திரும்பப் பெறுவதற்கு

Facebook தளத்தின் அறிவிப்பின் படி ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக 600,000 Hacking முயற்சிகள் நடக்கிறதாம். நீங்கள் எவ்வளவு கடினமான கடவுச்சொல் வைத்திருந்தாலும் இப்பொழுது இருக்கும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் சுலபமாக கடவுச் சொல்லை திருடி கணக்கை முடக்கி விடுகின்றனர். அப்படி Facebook கணக்கை முடக்கிவிட்டால் எப்படி மீட்பது என பார்ப்போம்.
இதற்கு Facebookல் ஒரு வசதி கொடுத்து உள்ளனர். அந்த வசதியின்மூலம் சுலபமாக hack செய்யப்பட கணக்கை திரும்பப் பெறலாம். நீங்கள் Facebookல் இருந்தால் signout கொடுத்து வெளியேறுங்கள். பிறகு இந்த லிங்கில் https://www.facebook.com/hackedசெல்லுங்கள். உங்களுக்கு ஒரு windowவரும். அந்த windowவில் உள்ள My Account Is Compromised என்ற பட்டனை click செய்யவும். உங்களுக்கு அடுத்த window open ஆகும். அந்த windowவில் உங்கள் கணக்கை திரும்ப பெற பல வசதிகள்(email, mobile number, friends name) இருக்கும். அதில் உங்களுக்கு எந்தவழியில் வேண்டுமோ அந்தவழியை தேர்வு செய்து கொள்ளுங்கள். (இங்கு எப்படி ஈமெயில் மூலம் மீட்பது என பார்ப்போம்).

மின்னஞ்சல் முகவரியை கொடுத்த பின்னர் கீழே உள்ள Search என்ற பட்டனை அழுத்துங்கள்.

அடுத்து உங்களுக்கு இன்னொரு window open ஆகும். நீங்கள் கொடுத்தமின்னஞ்சல் முகவரியில்உள்ள facebook கணக்கை காட்டும்.உங்கள் கணக்கில் கடைசியாக இருந்த கடவுச் சொல்லை அந்த இடத்தில் கொடுக்கவும். கடவுச் சொல்லை கொடுத்தவுடன் கீழே உள்ள Continue என்ற பட்டனை அழுத்தவும். அடுத்த window open ஆகும். அதில் உள்ள Send Codes and Login to Gmail என்ற பட்டனை அழுத்தவும்.

உங்களுக்கு இன்னொரு Pop-up window open ஆகும். அதில் இந்த ஜிமெயிலின் முகவரி மற்றும் கடவுச் சொல் கேட்கும் அதை சரியாக கொடுத்த பின்னர் ஜிமெயிலின் அனுமதி கேட்கும் அதில் Allow கொடுத்து விட்டால் போதும் உங்களுக்கு ஒருwindow வரும். இப்பொழுது புதிய கடவுச் சொல்லை தெரிவு செய்து கொண்டு கீழே உள்ள Change Passwordஎன்பதை கொடுத்து விட்டால் போதும் உங்களின் கணக்கு திரும்ப பெறப்படும். இனி நீங்கள் உங்கள் facebook கணக்கை எப்பொழுதும் போல உபயோகிக்கலாம்.

 

கொத்துக்குண்டு, நச்சுக்குண்டுகளின் சிதறல்களை மூடிமறைக்கும் நடவடிக்கையில் படையினர்!

George A Arul

கொத்துக்குண்டு, நச்சுக்குண்டுகளின் சிதறல்களை மூடிமறைக்கும் நடவடிக்கையில் படையினர்!

வன்னியில் சிறீலங்காப்படையினரின் தமிழின அழிப்பின் போர் நடவடிக்கையின் போது பயன்படுத்தப்பட்டுவந்த கொத்துக்குண்டுகள் மற்றும் நச்சுக்குண்டுகள் போன்ற பன்னாட்டு சட்டவிதிக்குஅமைவாக தடைசெய்யப்பட்ட குண்டுகள் பாவித்ததை உறுதிசெய்யும் சிதறல்துண்டங்களை மூடிமறைக்கும் நடவடிக்கையில் சிறீலங்காப்படையினர் ஈடுபட்டுள்ளார்கள்.
சிறீலங்காப்படையினரின் போர்நடவடிக்கையில் ஆட்லறி எறிகுண்டுஊடாக கொத்துக்குண்டுகளையும,; எரிகுண்டுகளையும்,டாங்கிகளில் இருந்து நச்சுக்குண்டுகளையும் பயன்படுத்தியுள்ளமை வன்னிப்பபோனின் போது காயம் அடைந்த மக்கள் ஊடாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளமை அனைவரும் அறிந்ததே.தடைசெய்யப்பட்ட குண்டுகளை பயன்படுத்தி தமிழ்இனஅழிப்பினை மேற்கொண்ட சிறீலங்காப்படையினர் இந்தகொத்துக்குண்டு தாக்குதலிலேயே வன்னியில் பெருமளவான மக்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளமை போரின் இறுதிவரை நின்ற படைதுறைசார் போராளிகள்,மற்றம் பொதுமக்கள் நன்கு அறிந்துகொண்டுள்ளமை இதேபோல் சிறீங்காப்படையினர் வீசிய ஒரு குண்டில் பெருமளவான கால்நடைகள் இறந்து கிடப்பதை கீழ் காணும் ஒளிப்படம் காட்டிநிக்கின்றது.வன்னியில் நாள்தோறும் நூற்றுக்கு மேற்பட்ட கொத்துக்குண்டுகளையும் வானில் இருந்து பரசூட்மூலமும் கொத்துக்குண்டுகளை வீசி தமிழ்மக்களை அழித்தார்கள்.
வன்னியில் போர்நடந்தஇறுக்கமான காலகட்டங்களில் டாங்கிகளில் இருந்து நச்சுக்குண்டுகளை வீசி தாக்குதல் நடத்தினார்கள் இவ்வாறான தாக்குதல்களில் காயம் அடைந்த எத்தனையோ தமிழ்மக்கள் இன்றும் பல்வேறு இன்னல்களுக்கு மத்தியில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றார்கள்.இவற்றிற்கு மேலாக வானில் இருந்து வீசப்படும் ஜநூறுகிலோ,ஆயிரம்கிலோ கொண்ட குண்டுகள் நிலத்தில் வீழ்ந்துவெடித்தில் சிறியகுளத்தினை கூட உருவாக்கிஇருக்கின்றது.இவ்வாறு வன்னியில் படையினர் தடைசெய்யப்பட்ட ஆயுதங்களை பயன்படுத்தியமைக்கான ஆதாரங்கள் மேலும் வெளிவரத்தொடங்கியுள்ளது.

வன்னியில் கண்ணிவெடி அகற்றும் பணியில் ஈடுபட்டவர்கள் அண்மையில் கொத்துக்குண்டுகளின் சிதறல்களை மீட்டுள்ளார்கள் இவ்வாறு மீட்கப்படும் தடைசெய்யப்பட்ட குண்டுகள் தொடர்பாக வெளியில் செய்திகள் செல்லக் கூடாது என்று கண்ணிவெடி அகற்றும் பிரிவினர்களுக்கு சிறிலங்கா படையினர் மிரட்;டியுள்ளதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதேவேளை இவ்வாறு மீட்கப்படும் தடைசெய்யப்பட்ட நச்சுக்குண்டுகள்,கொத்துக்குண்டுகளின் சிதறல்களை அடையாளம் தெரியாத குண்டுகளின் சிதறல்கள் என்று வெளியில் சொல்லவேண்டும் என்று கண்ணிவெடிஅகற்றும் பிரிவினருக்கு படையினர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
வடக்கில் கண்ணிவெடி அகற்றும் பணியில் ஈடுபட்டுவரும் நிறுவனங்களுடன் படையினரின் கண்ணிவெடி செயற்பாட்டு அதிகாரிகள் ஈடுபட்டு இவ்வாறான சிதறுதுண்டுகளை மூடிமறைக்கும் செயற்பாட்டில் ஈடுபட்டுள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.யாழ்ப்பாணத்தில் காங்கேசன்துறை சீமெந்து தொழிற்சலைப் பகுதி நாகர்கோவில் பகுதி கிளிநொச்சி பச்சிலைப்பள்ளிப் பிரதேசம் ஆகியவற்றில் மிதிவெடி மற்றும் வெடிக்காத வெடிகளை அகற்றும் நடவடிக்கைகளில் ஹலோ ட்றஸ்ற் நிறுவனம் ஈடுபட்டு வருகின்றது,டி.டி.ஜி நிறுவனமானது தெல்லிப்பளை மற்றும் பூநகரிப் பிரதேசங்களில் கண்ணிவெடிகளை அகற்றி வருவதாகவும் டாஸ் நிறுவனம் கிளிநொச்சி மற்றும் கண்டாவளைப் பிரதேசத்தில் கண்ணிவெடி அகற்றும் பணிகளில் ஈடுபட்டு வருவதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது இவ்வாறு கண்ணிவெடி அகற்றும் நிறுவனங்கள் நாள்தோறும் எடுக்கும் வெடிபொருட்களை படையினர் பார்வையிட்டுவருவதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது

ஜப்பானில் அணு உலை விபத்தும் நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்களும்....

 

ஜப்பானில் அணு உலை விபத்தும் நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்களும்....

தொலைதூர நாட்டில் ஓர் அணு விபத்து நடந்தால் அதனால் வெளியாகும் கதிர்வீச்சு நமது நாட்டை குறிப்பாகத் தமிழகத்தை வந்தடையுமா? அதன் காரணமாக சுகாதாரச் சீர்கேடுகள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளதா? என்பதே முக்கியமான கேள்வி! மேலும் நமது நாட்டில் / தமிழகத்தில் முன் உதாரணங்கள் ஏதேனும் இருக்கிறதா? 1986ல் ரஷ்யாவில் செர்னோபில் விபத்து நடந்து பல கொடிய விளைவுகளை அந்நாட்டில் மட்டுமல்லாது, தொலைதூர நாடுகளிலும் கூட பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது, மனதில் கொள்வது நல்லது. செர்னோபில் விபத்து நடந்து இரு வாரங்களுக்குப் பின் கல்பாக்க அணு விஞ்ஞானிகள் காற்றிலும், ஆட்டு தைராய்டிலும் அயோடின் 131 எனும் வாயுக்கழிவினை அளந்து பார்க்கையில் அது முந்தைய அளவைவிட ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாக இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அந்த அணுக்கதிர் வீச்சின் தாக்கம் 3 6 மாதம் வரை நீடித்தது என அரசு தரப்புச் செய்திகளே தெளிவாக உள்ளன. மேலும் மும்பையில் செர்னோபில் விபத்திற்குப் பின் மே மாதம் காற்றில், மணலில் சீசியம் 137 எனும் கதிர்வீச்சுத் தன்மையுள்ள வேதிப்பொருளை அளந்து பார்க்கையில் காற்றில் அது அதிகபட்சமாக 4 மி.லி பெக்கரேல் / மீ எனும் அளவிலும் மணலில் விபத்திற்கு முன் 37 பெக்கரேல் / மீ2 என்ற அளவிலும் விபத்திற்குப் பின் அது 72 பெக்கரேல் / மீ2 (இரு மடங்காக) இருந்தது அணுசக்தி விஞ்ஞானிகளின் ஆய்வின் முடிவில் தெரியவந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. கல்பாக்கத்திலும், மும்பையிலும் அப்போதே இந்தக் கதிர்வீச்சின் காரணமாக சுகாதார சீர்கேடுகள் ஏற்பட்டிருக்கின்றதா? என அறிய எந்த ஆய்வும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை என்பது வேதனையான விசயம். சென்னைக்கும், செர்னோபில்லுக்கும் இடையே உளள தூரம் ஏறக்குறைய 6200 கி.மீ. ஆகும்.

இப்போதும் ஜப்பான் அணு உலை விபத்திற்குப் பின் 8600/ கி.மீ. தொலைவிலுள்ள அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா மாகாணத்தின் தலைநகரமான சேக்ரோமெண்டோ எனுமிடத்தில் கதிர்வீச்சு பாதிப்பு இருந்தது தெரியவந்துள்ளது. உதாரணமாக அயோடின் 131ஐ எடுத்துக் கொண்டால் காற்றில் அதன் அளவு 165 மிலி பெக்கரேல் / மீ3 என இருந்தது. அதேபோன்று அமெரிக்கத் தலைநகரமான வாஷிங்டனில் கூட கதிர் வீச்சின் பாதிப்பு இருந்தது தெரியவந்துள்ளது. மேலும் கனடாவிலும், ஸ்காட்லாந்திலும், சைனாவிலும், தென்கொரியாவிலும் கதிர்வீச்சு பாதிப்பு இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. தலைநகர் டோக்கியோவிலும் குடிநீரில் அயோடின் 131 அளவு பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவைவிட இருமடங்கு ஆக இருந்ததால் குழாய் மூலமாக பெறும் குடிநீரை யாரும் குடிக்கக் கூடாது என அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளனர். ஜப்பானுக்கும் தமிழ்நாட்டில் உள்ள சென்னைக்கும் இடையே உள்ள தூரம் வெறும் 6600 கி.மீ. மட்டுமே! 8600 கி.மீ. தொலைவில் பாதிப்பு இருக்கும் போது 6600 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள சென்னையில் அதன் பாதிப்பு தெரிய வாய்ப்பு இருக்கும்போது அறிவியல் ரீதியாக கதிர்வீச்சை அளந்து பார்த்து பாதிப்பில்லை எனக் கூறுவதற்குப் பதிலாக காற்றின் திசை, அமெரிக்க நாடுகளின் பக்கம் இருப்பதாக கூறி இங்கே முறையாக அளந்து பார்க்காமல் பாதிப்பு ஏதும் இந்திய மக்களுக்கு வராது எனக் கூறுவது அறிவியல்தானா?

ஜப்பானிய அரசு குடிநீரிலும் உணவுப் பொருட்களிலும் கதிர்வீச்சின் பாதிப்பு இருப்பதை ஒப்புக் கொண்டாலும் அதன் அளவு குறைவாக இருப்பதால் சுகாதார சீர்கேடுகள் வராது எனக்கூறுவது சரிதானா? உணவுப் பொருட்களால் கதிர்வீச்சு பாதிப்பு ஏதும் வராது என இருந்தால் பாதிக்கப்பட்ட ஜப்பான் நகரங்களிலிருந்து வரும் உணவுப் பொருட்களுக்கு அமெரிக்கா ஏன் தடை விதிக்க வேண்டும்?

இந்தியாவில் ஏன் ஜப்பானிலிருந்து வரும் உணவுப் பொருட்களுக்குத் தடை விதிக்கப்படவில்லை? டோக்கியோவிலுள்ள குடிநீர் அயோடின் 131ன் பாதிப்பு குறைவாகத்தான் உள்ளது எனக் கூறினாலும். பின்னர் ஏன் குழாய் வழியான குடிநீரை குடிக்க கூடாது என சொல்ல வேண்டும்? ஆக கதிர்வீச்சு பாதிப்பு என்பது கண்டம்தாண்டி, (இந்திய சுகாதாரத்துறை கதிர்வீச்சின் அச்சம் காரணமாக ஜப்பானிலிருந்து வரும் உணவுப் பொருட்களுக்கு 3 மாதம் தடை விதித்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது) நாடுதாண்டி, பாதிப்பை ஏற்படுத்த முடியும் என இருந்தும் இந்தியாவில் / தமிழ்நாட்டில் முறையான அறிவியல் ஆய்வுகள் நடத்தப்படாதது எதனால்?

ஜப்பான் அனுபவத்திலிருந்து நாம் என்ன பாடங்கள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் எனப் புரிந்து கொள்வதற்கு முன் கதிர்வீச்சு மனித உடம்பில் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகள் குறித்தான சில அடிப்படை கருத்துகளை தெரிந்து கொள்வது நல்லது! அவை

1. கதிர்வீச்சைப் பொறுத்த வரை பாதுகாப்பான அளவு என ஒன்று இல்லவே இல்லை என்பதுதான் அணுசக்தி குறித்தான ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளும் உலகளாவிய அறிஞர்களின் கருத்தாக உள்ளது.

2. 2005ஆம் ஆண்டு ஜனவரியில் X கதிர்கள், காமா கதிர்கள், நியூட்ரான்கள் புற்றுநோய் ஏற்படுத்தும் தன்மை கொண்டவை என அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவியல் நிறுவனங்களால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

3. Xரே எடுப்பதால் ஏற்படும் புற்றுநோய் பாதிப்பு ஒரு அணுகுண்டு போட்டால் ஏற்படும் புற்றுநோய் பாதிப்பை விட அதிகம் என்பதே வியக்கத்தகு அறிவியல் உண்மையாகும். இதற்கான காரணத்தை இப்போது சுருக்கமாகப் புரிந்து கொள்ளலாம். உடம்பில் செல் ஒன்றில் புற்றுநோய் ஏற்பட காரணமாக இருப்பது கண்ணுக்குப் புலப்படாத மிகச்சிறு அளவில் மூலக்கூற்றில் (DNA) இரு இடங்களில் ஏற்படும் மாற்றமே! அணுகுண்டினால் ஏற்படும் பெரும் கதிர்வீச்சு உடலில் (செல்களில்) பெரும்பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துவதால் உடம்பால் அது உணரப்பட்டு அச்செல்லை உடம்பு அழித்து வருகிறது. இதை அபாப்டோசிஸ் (Apoptosis) என அழைப்பர். செல் அழிந்து விடுவதால் புற்றுநோய் ஏற்படும் வாய்ப்பு தவிர்க்கப்படுகிறது.

4. அணுசக்தி துறையிலேயே மிகவும் முக்கியப் பிரச்சனை என்னவெனில் அதில் பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருளை எப்படி பாதுகாப்பது என்பதுதான். இதற்கான தொழில்நுட்பம் கூட இன்னமும் முழுமையாக கண்டறியப்படவில்லை. மேலும் கதிர்வீச்சின் பாதிப்பு எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும்?

உதாரணமாக புளூட்டோனியம் 239ஐ எடுத்துக் கொள்வோம். இது தனது கதிர்வீச்சை பாதியாக குறைத்துக் கொள்ள எடுத்துக் கொள்ளும் நேரம் 24,000 வருடங்கள். அயோடின் 129ஐ எடுத்துக் கொள்வோம். 1990களிலேயே தாராபூர் அணுமின் நிலையத்தைச் சுற்றியுள்ள கடல் தாவரங்களில் இதன் அளவு 740 மடங்கு அதிகம் இருந்தது அரசு விஞ்ஞானிகளாலேயே தெரியவந்தது. கல்பாக்கத்தில் என்னவெனில் கடல்வாழ் தாவரங்களில் இதை அளப்பதே இல்லை!

இந்த அயோடின் 129தனது கதிர்வீச்சைப் பாதியாக குறைக்க எடுத்துக் கொள்ளும் காலம் 17 மில்லியன் வருடங்கள் ஆகும். ஆக நாம் நமது சந்ததியினருக்கு இத்தகைய கொடூரமான அழிவுப் பொருட்களை விட்டுத்தான் செல்ல வேண்டுமா? நமது சந்ததியினர் வரும் காலத்தில் அக்கதிர் வீச்சால் பாதிக்கப்பட்டால் நமது மூதாதையர்கள் எத்தகைய பேரழிவை நமக்கு விட்டுச் சென்றிருக்கின்றனர் என காறி உமிழமாட்டார்களா?

5. கதிர்வீச்சால் ஏற்படும் உடம்பு பாதிப்பு முற்றிலுமாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளதா? எனக் கேள்வி எழுப்பினால் அதற்குப் பதில் இல்லை என்றேதான் கூற முடியும். உதாரணமாக By Stander Effect. By Stander Effect என்றால் உடம்பில் கதிர்வீச்சுப் பாதையில் நேரடியாக படாத உறுப்புகளிலும் பாதிப்பு வருவதுதான். கதிர்வீச்சுப் பாதையிலுள்ள செல்களிலே ஏற்படும் வேதிமாற்றம் தூர உறுப்புகளின் செயல்பாட்டை பாதிப்பதால்தான் இது சாத்தியமாகிறது. இது சமீப காலத்தில்தான் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இது போன்ற புதிய கதிர் வீச்சு பாதிப்புகள் பின்னர் கண்டறியப்பட்டாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.
George A Arul

மின்சாரத்தை விட மனித உயிர்கள் மேலனவை

                  

George A Arul

மின்சாரத்தை விட மனித உயிர்கள் மேலனவை

நீரைக் கொதிக்க வைத்து நீராவியாக்கி அதன் மூலம் மின்னாக்கியைச் சுழலச் செய்து தயாரிக்கப்படுவது அனல் மின்சாரம். இதற்கு நிலக்கரி பயன்படுத்தப்படுகிறது. டீசல், பெட்ரோல், எரிவாயு மூலமும் சுழலச் செய்து மின்சாரம் தயாரிக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு நீரைக் கொதிக்க வைத்து நீராவியாக்குவதற்கு நிலக்கரிக்குப் பதிலாக அணுவின் உட்கருவைப் பிளப்பதால் உருவாகும் வெப்பத்தைப் பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படுவதுதான் அணு மின்சாரம்.

யுரேனியம் போன்ற சில தனிமங்கள் பிளக்கப்படுவதால் அதிக வெப்பமும் ஆற்றலும் கிடைக்கின்றன. அவற்றை முறைப்படுத்தி அதைத் தொடர் நிகழ்வாக மாற்றி நீரைக் கொதிக்க வைத்து நீராவியாக்கி அதன் மூலம் மின்னாக்கியை சுழல வைத்துப் பெறப்படுவது தான் அணு மின்சாரம்.

அணுஉலைத் தொழிற்நுட்பத்தின் பெறுபேறு மின்சாரம். அதனால் தீமைகள் உண்டா? என்றால் உண்டு என்றுதான் பதில் அளிக்க வேண்டும். அவற்றில் முதன்மையானது கதிரியக்கம் (Radiation). இந்த கதிரியக்கம் மிகமிக அபாயகரமானது. இந்தக் கதிர்வீச்சினால் தைராய்டு பாதிப்பு, காசநோய், நீரிழிவு நோய், மலட்டுத் தன்மை, மூளை வளாச்சிக் குறைவு, புண்கள் என பல்வேறு நோய்கள் மனிதருக்கு ஏற்படும்.

இரண்டாவது - கழிவுகள். இந்த பிளக்கப்பட்ட யுரேனியத்தின் கழிவான புளுட்டோனியத்தில் இருந்துதான் அணுகுண்டு செய்யப் பயன்படும் மூலப்பொருள் கிடைக்கிறது. இந்தக் கழிவுகளின் கதிரியக்கம் கிட்டத்தட்ட 45ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு வீரியத்துடன் இருக்கும்.

மூன்றாவது - விபத்துக்கள். மற்ற தொழிற்சாலைகளைப் போல் சிறிய அளவிலான விபத்துக்கள் என இதைக் கருத முடியாது. அணுஉலையின் சிறிய விபத்தே மிகப் பெரிய மனிதப் பேரழிவை ஏற்படுத்தும். உயிரிழப்பு இலட்சக் கணக்கில் இருப்பதுடன் அதன் பாதிப்பு பல தலைமுறைகளுக்கும் தொடரும்.

நான்காவது - சுற்றுப்புற சீர்கேடு. அணுஉலை அமையும் இடம் மிக பாதுகாப்பானதாக இருக்க வேண்டும். அதனால் அதைச் சுற்றி வாழும் மக்கள் அப்புறப்படுத்தப்பட்டு, தங்கள் வாழ்வாதாரங்களை இழக்க நேரிடும். கடலிலிருந்து ஒரு நாளைக்கு 32 லட்சம் லிட்டர் தண்ணீர் எடுக்கப்பட்டு, அணு உலைளைக் குளிர்வித்தவுடன் அந்த வெந்நீர் கடலில் மீண்டும் கொட்டப்படுகின்றது. இதனால் கிட்டத்தட்ட 10 கிலோ மீட்டர் சுற்றளவுக்கு கடல்வாழ் உயிரினங்கள் அழிக்கப்பட்டு, உயிர்ப் பெருக்கம் பாதிப்படைவதுடன் அதை நம்பியுள்ள மீனவர்களின் வாழ்வாதாரமும் கேள்விக்குறியாகிறது.

புகுசீமாவில் கடந்த ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் 11 ஆம் நாள் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்தை அடுத்து உருவாகிய சுனாமி காரணமாக அங்குள்ள அணுஉலை சேதத்துள்ளாகியது. அதன்போது 15,700 பொதுமக்கள் சுனாமி பேரலைகளுக்குப் பலியானார்கள். இதனை அடுத்து யப்பான் தன்வசமுள்ள 54 அணுஉலைகளை மூட முடிவு செய்தது. இந்த வாரமும் அணுஉலை ஒன்று மூடப்பட்டது. எதிர்வரும் ஏப்ரில் மாதத்தில் எஞ்சிய அணுஉலைகளை யப்பான் மூட இருக்கிறது. இப்படி மூடுவதனால் வேறுவழிகளில் மின்சாரம் பெறும் செலவு 30 பில்லியன் டொலர்களை (3,000 கோடி டொலர்கள்) எட்டவுள்ளது.

யப்பான் அணுஉலையில் ஏற்பட்ட கதிரியக்கக் கசிவால் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றை உண்ணும் மக்களும் பாதிப்புள்ளாகும் ஆபத்துள்ளது. இதற்காக யப்பான் உலகத்திடம் மன்னிப்புக் கேட்டுள்ளது.

யப்பானைப் போலவே ஜெர்மனியும் தன்னிடம் உள்ள 17 அணுஉலைகளை அடுத்த 11 ஆண்டுகளில் (2022) முற்றாக மூடயிருக்கிறது. ஒரு அணுஉலையின் ஆயுட் காலம் 100 ஆண்டுகளாகும். ஆனால் விபத்தினால் ஏற்பட்ட கதிர்வீச்சுக் கசிவின் தாக்கம் 45,000 ஆண்டுகள் நீடிக்கும். இது பல தலைமுறைகளுக்கு அறைகூவலாக இருக்கப் போகிறது.

இதேபோல் அமெரிக்காவில் மூன்று மைல் தீவில் (Three Mile Island) உள்ள அணுஉலை 1979 மார்ச்சு மாதம் 28 ஆம் நாள் பாரிய விபத்து ஏற்பட்டது. இதுவே அமெரிக்க வாணிக அணுஉலை வரலாற்றில் மோசமான விபத்தாகும். இது தனியார் நிறுவனம் கட்டிய அணுஉலை ஆகும். இந்த விபத்து தொடக்கத்தில் யந்திரக் கோளாறினால் ஏற்பட்டது. அதனை விளங்கிக் கொள்ளாத யந்திர ஊழியர்கள் அணுஉலை பொருத்தப்பட்டிருந்த தானியங்கி அவசர குளிர்மயப்படுத்தும் முறைமையை கையால் மீறிச் செய்தமையால் நிலைமை மோசமடைந்தது. அணுஉலையில் அளவுக்கு அதிகமான குளிர் நீர் இருப்பதாக ஊழியர்கள் தவறாக எண்ணிவிட்டார்கள். அணு கட்டுப்பாட்டு ஆணையம் 40,000 கலன் கதிரியக்கக் கழிவு நீரை சஸ்குகன்னா ஆற்றில் விட்டது. இதனால் மக்களின் நம்பகத்தன்மையை அந்த ஆணையம் இழக்க வேண்டி நேரிட்டது.

விபத்து நேரிட்டதைத் தொடர்ந்து 140,000 கற்பிணிப் பெண்களும் சிறார்களும் அப்புறப்படுத்தப்பட்டார்கள். பள்ளிக்கூடங்கள் மூடப்பட்டன. மக்கள் வீடுகளுக்கு உள்ளேயே இருக்குமாறு பணிக்கப்பட்டார்கள். கால்நடைகளை மூடிவைத்திருக்குமாறு கமக்காரர்களுக்கு அறிவுறுத்தல் விடப்பட்டது. விபத்து நடந்த இடத்தை சுற்றி 20 மைல் சுற்றளவில் வாழந்த 663,500 பேரில் அரைவாசிப் பேர் இடம் பெயர்ந்தார்கள்.

இந்த அணுஉலையை சுத்திகரிக்கும் பணி 1979 ஒகஸ்டில் தொடங்கி 1993 டிசெம்பரில் முடிவுற்றது. அதற்கான செலவு ஒரு பில்லியன் டொலர்கள் ஆகும்.

இந்த விபத்தின் பின்னர் அணுசக்தி எதிர்ப்பாளர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் இடத்தே பாதுகாப்புப் பற்றிய அக்கறை மேலோங்கியது. நிறுவ இருந்த 51 அணுஉலைகள் (1980 - 1984) கைவிடப்பட்டன. அணுஉலை விபத்துக்குப் பின்னர் வேறு அணுஉலைகளை அமைப்பதை அமெரிக்கா நிறுத்திவிட்டது. உலகளவிலும் அணுஉலைகள் நிறுவுவது குறைந்து வருகிறது.

அமெரிக்க அணுஉலை விபத்தை அடுத்து உருசியாவின் உக்ரேன் குடியரசில் உள்ள செர்னோபில் அணுஉலையில் 1986 ஆண்டு ஏப்ரில் 26 இல் விபத்து ஏற்பட்டது. உடனடியாக 60 பேர் இறந்து போனார்கள். கதிர்வீச்சினால் பாதிக்கப்பட்டு நாளடைவில் இறந்து போனவர்களின் எண்ணிக்கை 4,000 என அரசு சொல்லியது. ஆனால் அமைதிக்கான பசுமைக் கட்சி இறந்தவர்களின் தொகை 93,000 என மதிப்பீடு செய்தது. இந்த நகரதை அண்டி வாழ்ந்த 350,00 பேரை உருசிய அரசு வேறு இடங்களில் குடியேற்றியது.

பெலாறஸ் தேசிய அறிவியல் கழகம் (The Belarus National Academy of Sciences) செர்னோபில் அணுஉலை விபத்துக் காரணமாக 270,000 பேர் நாளடைவில் புற்று நோயினால் பாதிக்கப்பட்டார்கள் என்றும் அதில் 93,000 பேர் இறந்து போனார்கள் என்றும் கூறுகிறது. இந்த விபத்து அணுஉலை கட்டிடத்தின் வடிவமைப்பில் உள்ள தவறு காரணமாகவும் அதனை இயக்கிய ஊழியர்களது கவலையீனம் காரணமாகவும் ஏற்பட்டது என்கிறார்கள். இந்த விபத்துக்குப் பின்னர் உருசியா மேற்கொண்டு ஒரு அணுஉலையைத் தன்னும் இன்றுவரை நிறுவவில்லை.

இந்தப் பின்னணியில்தான் கூடங்குளம் மக்கள் அணுஉலையால் தங்களுக்கு ஆபத்து வரும் என அச்சப்படுகிறார்கள். குறிப்பாக புகுசீமாவில் ஏற்பட்ட விபத்துக்குப் பின்னரே இதற்கான எதிர்ப்பு அதிகரித்தது. மக்களது அச்சம் நியாயமானது. கூடங்குளம் அணுஉலை எண்பதுகளில் உருசிய நாட்டின் உதவியோடு கட்டத்தொடங்கி இப்போதுதான் முடிவடைந்துள்ளது. இதற்கான செலவு 18,000 கோடி உரூபாயாகும். நிலநடுக்கம், குண்டு வீச்சு, விமானத்தாக்குதல் ஆகியவற்றுக்கு ஈடுகொடுக்குமாறு கட்டப்பட்டதாக அணு அறிவியலாளர்கள் சொல்கிறார்கள். ஆனால் யப்பானில் ஏற்பட்ட 9.0 றிட்சர் அளவுள்ள நிலநடுக்கம் போல் ஒன்று ஏற்பட்டால் அது அணுஉலையைப் பாதிக்காது என்று யாராலும் அறுதியிட்டுக் கூறமுடியாது.

இந்திய மத்திய அரசு கூடாங்குளத்தில் கட்டப்பட்ட அணுஉலைக்கு எதிராக மக்கள் காட்டுகிற கடும் எதிர்ப்பையும் பொருட்படுத்தாது திறக்கவுள்ளது. இந்த அணுஉலை தொடக்கத்தில் 640 மெகாவோட் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும். தமிழ்நாட்டுக்கு அதில் 220 மெகாவோட் மின்சாரம் வழங்கப்படும். இதை வைத்து மின் தட்டுப்பாட்டை போக்க முடியாது.

உண்மையில் தமிழ்நாட்டுக்கு 12,000 மெகாவோட் மின்சாரம் தேவைப்படுகிறது. அதில் 7,500 மெகாவோட் மின்சாரமே தற்பொழுத்து கிடைக்கிறது. எனவே 4,000 மெகாவோட் மின்சாரம் பற்றாக் குறையாக உள்ளது. இதனை சரிக்கட்ட தமிழ்நாடு அரசு மாற்றுவழியில் காற்றாலை, சூரியக்கதிர் போன்றவற்றின் மூலம் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய திட்டமிட்டுள்ளது.

தமிழகத்தில் ஏப்ரல் 01 முதல் மின்வெட்டு மேலும் அதிகரிக்கும். சென்னையில் 4 மணி நேரமும் மற்றப் பகுதியில் மணி நேரமும் மின்வெட்டு இருக்கும்.

கூடங்குளம் மற்றும் அதன் சுற்று வட்டார கிராமங்களுக்கு ரூ.500 கோடியில் நலத்திட்டங்களை செய்ய தமிழக அரசு முடிவு செய்துள்ளது. இதற்கான முதல்கட்டப் பணிகள் கடந்த 24 ஆம் நாள் தொடங்கியுள்ளன.

விபத்துக்கள் ஏற்படும் என்பதற்காக விமானம், இரயில் பயணங்களைத் தவிர்க்க முடியாது. ஒருவேளை விபத்து ஏற்பட்டாலும் கூட ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சிக்காக சிலர் தியாகம் செய்வது தவிர்க்க முடியாதது என்று சிலர் நினைக்கலாம்.

விமான விபத்துக்களையோ, தொடர் வண்டி விபத்துக்களையோ, அணுஉலை விபத்துடன் ஒப்பிடக் கூடாது. விமானம், இரயில் விபத்துக்களில் ஏற்படும் உயிரிழப்புகள் வெறும் நூற்றுக்கணக்கில்தான் இருக்கும். விபத்தின் பாதிப்புகள் தொடராது. ஆனால் அணுஉலை விபத்தில் உயிரிழப்பு இலட்சக்கணக்கில் ஏற்படும். பல லட்சம் பேர் கதிரியக்கத்தால் தாக்கப்பட்டு நோய்வாய்ப்பட நேரிடும். மேலும் அந்தக் கதிரியக்கப் பாதிப்புகள் பல தலைமுறைகளுக்குத் தொடரும். கண்ணிழந்து, உறுப்புகளை இழந்து குழந்தைகள் பிறக்க நேரிடும். மொத்தத்தில் அணு விபத்து என்பது கற்பனை செய்ய முடியாத அளவுக்கு பேரிழப்பை ஏற்படுத்தும்.

எனவே, அணுஉலை மூலம் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வது ஆபத்தானது. மாற்றுவழியில் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதே மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல சுற்றுச் சூழலுக்கும் நல்லது. ஆபத்தான அணுஉலைகள் மூலம் மின்சாரம் தயாரிப்பதற்கு மக்களின் உயிர்களைப் பணயம் வைக்க முடியாது. மின்சாரத்தைவிட மக்களின் உயிர்கள் விலைமதிப்பானவை.

பதிவுக்க உதவிய Andrews Andrew Stalin அவர்களுக்கு நன்றி...

வீரத்தளபதி பிரிகேடியர் தீபன்

  

நச்சுக் குண்டு வீசி படுகொலை செய்யப்பட வீரத்தளபதி பிரிகேடியர் தீபன் (படம் இணைப்பு)

PHOTOS, தமிழீழம் | கரிகாலன் | APRIL 1, 2012 AT 18:21

2009ஆம் ஆண்டு 03ஆம் மாதம் 4 ம் திகதி நேரடி மோதலுக்கு முகம் கொடுக்க முடியாமல் திணறிய இந்திய – இலங்கை இராணுவம் கோழைத்தனமாக நச்சு குண்டு வீசி படுகொலை செய்தனர். இதில் வீரத்தளபதி பிரிகேடியர் தீபன் அண்ணா மற்றும் பல போராளிகள் வீரகவியமனவர்கள்.

2009ம் ஆண்டு போர் உக்கிரமடைந்த நிலையில், ஏப்பிரல் மாதம் அளவில் ஆனந்தபுரத்தில் கடும் சமர் இடம்பெற்றது யாவரும் அறிந்ததே. ஆனந்த புரத்தில் தேசிய தலைவர் தங்கும் ஒரு இரகசிய இடத்தை இலங்கைப் படையினர் சுற்றிவளைத்து பெட்டியடித்தனர். சுமார் 4,000 விசேட அதிரடிப்படையிர் களமிறக்கப்பட்டு இத் தாக்குதல் வியூகம் வகுக்கப்பட்டது. தம்மைச் சுற்றி பெட்டியடிக்கப்பட்டதை உணர்ந்த புலிகள் அதனை உடைத்து புதுமாத்தளான் பகுதிநோக்கி நகர முயன்றனர். இதற்காக சுமார் 1000 விடுதலைப் புலிகள் 4,000 இராணுவத்தினரை எதிர்த்து கடும் சமரில் ஈடுபட்டனர். இத் தாக்குதலானது உலகில் எங்கும் இதுவரை எந்த ஒரு விடுதலை அமைப்பும் மேற்கொள்ளாத கடும் தாக்குதலாக அமைந்தது. விசேட அதிரடிப்படையினர் நூற்றுக்கணக்கில் இறந்தனர்.

ஒரு சிறிய இடத்தை பெரும் இராணுவப்படையால் கைப்பற்ற முடியாத நிலை தோன்றியது. களத்தில் பிரிகேடியர் தீபன், கேணல் கடாபி, கேணல் விதுசா, கேணல் துர்க்கா ஆகியோர் நிற்பதை இராணுவத்தினர் புலிகளின் உரையாடலை ஒட்டுக்கேட்டதன் மூலம் அறிந்துகொண்டனர். இவர்கள் அனைவரும் அங்கே நின்றால் இராணுவத்தால் 1 அங்குலம் கூட முன்னேற முடியாது என்பது இராணுவத்துக்கு நன்கு தெரியும். இதேவேளை இராணுவத்தினர் திடீரென 1 கிலேமீட்டார் பின் நோக்கி நகர்த்தப்பட்டனர். இது ஏன் என்பது அவர்களுக்கே தெரியாது. ஆனால் சற்று நேரத்தில் அப்பகுதிக்கு, நச்சுவாயுக் குண்டுகளும், எரிக்கும் பொஸ்பரஸ் குண்டுகளும் வந்து விழுந்தது.

புலிகளுடன் போரிட்டு வெல்லமுடியாத இராணுவம், கோழைத்தனமாகவும் பேடித்தனமாகவும் நச்சுக் குண்டுகளை அவ்விடத்துக்கு ஏவியது. இதனால் பல போராளிகளும் தளபதிகளும் வீரச்சாவை தழுவிக்கொண்டனர். நச்சுவாயுக் குண்டுகளையும், ஆட்களை மயங்கவைக்கும் குண்டுகளையும் பாவித்து இராணுவம் செய்த அட்டூழியங்கள் பல. இவ்வாறு ஏவப்பட்ட நச்சுக்குண்டால் பிரிகேடியர் தீபன் அவர்கள் உருக்குப் போராடிக்கொண்டு இருந்தார். இதனை அறிந்த இராணுவம் அவரை உயிருடன் பிடிக்க, தற்காலிக சிகிச்சை கூடக் கொடுத்துள்ளது. [படத்தில அதனைக் காணலாம்.]

வரலாற்று நாயகர்களில் வரலாறுகள் என்றும் எங்களுடன்! புதுக்குடியிருப்பு ஆனந்தபுரத்தில் அக்கினி சமரில் வீரவரலாறான எங்கள்அங்கினி குஞ்சுகளை நச்சுக்குண்டுகள் கொண்டு இனஅழிப்பினை அழித்த சிங்கள இனவெறியாளர்களின் இனக்கொடூரங்கள் இன்னும் ஓய்ந்துவிடவில்லை அக்கினிகுஞ்சுகளை இன்றும் எங்கள் மனங்களில் இறுக பற்றுகின்றோம்.
அன்று 2009ஆம் ஆண்டு 03ஆம் மாதம் இறுதி நாட்கள் ஆனந்தபுர மண்ணில் அக்கினி சுவாலைமூண்ட தாக்குதல்கள் அரங்கேறிக்கொண்டிருக்கின்றன இவ்வாறான தாக்குதல்களுக்கு விடுதலைப்புலிகளின் போராளிகளை அழிக்கவென்று சிங்களப்படையினர் தடைசெய்யப்பட்ட நச்சுக்குண்டுகளை களமுனையில் பயன்படுத்துகின்றார்கள். மணித்துளிகள் நகர தாக்குதல்களும் உச்சம் பெறுகின்றது ஆனந்தபுர மண்ணில் இருந்து தலைவர் அவர்களை பத்திரமாக மீட்டுக்கொண்டு செல்கின்றார்கள் சிறப்பு போராளிகள்.இன்னிலையில் ஆனந்த புரம் மண்ணில் நின்று போராளிகள் சமராடிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள் அவர்களை மீட்டெடுக்கமுடியாத நிலையில் எதிரியின் இறுக்கமான சூள்நிலை இன்னிலையில் காயம் அடைந்த பிரிகேடியர் தீபன் அண்ணாவினை பின்தளத்திற்கு கொண்டு செல்லவேண்டிய தேவை அங்கங்கு ஸ்ரீலங்காப்படையினர் ஊடுருவிவிட்டார்கள் தீபன் அண்ணா காயமடைந்த நிலையில் ஒருநாள் அதிகாலை கொண்டு செல்லப்படுகின்றார் அன்று செல்லும் வளியில் ஸ்ரீலங்காப்படையினரின் பாரிய தாக்குதல் ஒன்றிற்கு முகம் கொடுத்து அதில் தாக்குதல் நடந்தேறுகின்றது. அந்த உக்கிர தாக்குதலில் பிரிகேடியர் தீபன் அண்ணா அந்த மண்ணினை முத்தமிடுகின்றார் .தீபன் அண்ணா உள்ளிட்ட போராளிகளை அழிக்க எதிரியவன் பயன்படுத்திய நச்சுக்குண்டுகள் என்பதை இன்றும் உறுதிசெய்கின்றோம்.
தடைசெய்யப்பட்ட பல்வேறு குண்டுகளையே சிங்கள படையினர் களமுனையில் பயன்படுத்தி இந்த இனஅழிப்பு போரினை நடத்தினார்கள்.இவ்வாறு அன்று ஆனந்தபுரம் மண்ணில் பல வீரத்தளபதிகள் வரலாறாகின்றார்கள் ஆனந்தபுரத்தில் இருந்து தலைவர் சென்ற பிறகு அந்த மண்ணில் முன்னூறு வரையான போராளிகள் நின்று தாக்குதல்களை தொடுக்கின்றார்கள் அவர்களுக்கான இறுதி கட்டளை நீங்கள் உடைத்துக்கொண்டு வரமுடிந்தால் வாருங்கள் என்றதுதான் அந்த கட்டளை காயமடைந்த போராளிகளை காப்பாற் முடியாது இறந்தவர்கள் அந்தந்த இடங்களில் விடப்படுகின்றார்கள் இதில்தான் எதியின் முற்றுகை வலயத்தினை ஊடறுத்து நூறுவரையான போராளிகள் தாக்குதலை நடத்திக்கொண்டு அந்த இடங்களை விட்டுவெளியேறுகின்றார்கள் அதாவது சிறு சிறு அணிகளாக அந்தபோராளிகள் களமுனையினை விட்டு வெளியேறுகின்றார்கள்.ஏனைய போராளிகள் எதிரியின் தொடர் எறிகணை மழையிலும் நச்சுக்குண்டு வீச்சிலும் வீரச்சாவினை அடைகின்றார்கள் அவர்களது உடலங்கள் எதிரியினால் கைப்பற்றப்படுகின்றது.
அவைதான் ஆனந்தபுரம் மண்ணில் எரியால் சிதைக்கப்பட்ட உடலங்கள் இதில் இன்னும் ஒரு நிகழ்வு நடந்தேறுகின்றது இந்த பகுதியில் இறுதியில் காயம் அடைந்த நிலையில் இருந்த போராளிகளை ஸ்ரீலங்காப்படையினர் உயிருடன்பிடித்து சித்திரவதை செய்கின்றார்கள்.இதிலும் எத்தனையோ நிகழ்வுகள் நடந்தன.
இது இவ்வாறு ஆனந்தபுரம் மண் ஸ்ரீலங்காப்படையினரின் நெருப்பு மழையினால் நனைந்து சின்னாபின்னமாக்கப்பட்டுள்ளது .இவ்வாறான நிலையில்தான் படையினர்; பலத்த இழப்புக்களுக்கு மத்தியில் ஆனந்தபுரம் மண்ணினை பிடிக்கின்றார்கள்.தீபன் அண்ணா எத்தனையோ களங்களை கண்ட தளபதி மட்டுமல்லாமல் எத்தனையோ பெயர்குறிப்பிட்டும் குறிப்பிடாமலும் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களின் வெற்றிகளுக்கு பின்னாலும் அவரது கரங்கள் இருக்கின்றன.
வடபோர் முனையின் கட்டளைத்தளபதியாக இருந்து அவர் ஆற்றிய சாதனைகள் சாதராணமானவையல்ல தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டத்தில் அவருக்கென்றொரு தனி வரலாறு எழுதும் அளவிற்கு அவரது திறமைகள் எதிரியினால் கூட வியந்துபாக்கப்பட்டவை அந்த சிறப்பு மிக்கதளபதியின் வீரச்சாவு நிகழ்வு மிகவும் இக்கட்டான சூழ்நிலையில் அன்று நிகழ்தேறுகின்றது அந்தநினைவூகளை என்றும் மறக்கமுடியாது.
(நன்றி. தாய்த்தமிழ்..)

எந்த பத்திரிக்கையும் அணுக்கழிவைப் பற்றி மட்டும் பேசக்கூடாது என்று சத்தியம் செய்து இருப்பது

                            

George A Arul

தினம் அணு உலையின் பயன்களைப் பற்றி பத்திரிக்கைகளில் பக்கம் பக்கமாக படித்து எல்லாம் அறிந்த விஞ்ஞானியைப் போன்று நண்பருக்கு விளக்கி சொல்லும்போது எனக்கே மிகவும் பெருமையாக இருந்தது. எல்லாவற்றையும் பொறுமையாக கேட்ட நண்பர் கடைசியில் அதிலிருந்து வரும் கழிவுகளை பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லையே என்று ஒரு விடை தெரியாத கேள்வியை எழுப்பினார். அப்பொழுது தான் எனக்கே உரைத்தது நான் படிக்கும் எந்த பத்திரிக்கையும் அணுக்கழிவைப் பற்றி மட்டும் பேசக்கூடாது என்று சத்தியம் செய்து இருப்பது போன்று அதைப் பற்றி மட்டும் எந்த செய்தியும் எழுதுவதில்லை என்பது.

அதனால் என்ன நாமே ஆராய்ச்சியில் இறங்கிடலாம் என்று ஆறாயத் தொடங்கினோம். பின்னர் தான் தெரிந்தது அணு உலையில் இருந்து வரும் மின்சாரம் எல்லாம் பக்க உற்பத்தி தான், அங்கு நடக்கு மொத்த உற்பத்தியே அணுக்கழிவு தான் என்பது. அதற்கு எதற்கு அணு உலை என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்களோ, அணுக்கழிவாலை என்றே பெயர் வைத்து இருக்கலாம்.

ஒவ்வொரு அணு உலையில் இருந்தும் ஆண்டிற்கு 20 முதல் 30 டன் அணுக்கழிவு வெளிப்படுகிறது. இந்த அணுக்கழிவுகளை மூன்றாக பிரித்திருக்கிறார்கள். முதலாவது அதிகதிரியக்க கழிவு (High Level Waste), இரண்டாவது டிரான்சுரானிக் கழிவு (Transuranic Waste), மூன்றாவது குறைகதிரியக்க கழிவு (Low Level Waste).
அணுக்கழிவுகளில் அதிகதிரியக்க கழிவு வெறும் ஒரு சதவிகிதமே, ஆனால் உலகில் வெளிவரும் கதிரியக்கத்தில் 95 சதவிகிதம் இந்த அதிகதிரியக்க கழிவுகளில் இருந்து தான் வெளிவருகிறது. அணு உலையில் பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருள் கழிவு தான் இந்த அதிகதிரியக்க கழிவு.

இரண்டாவதான டிரான்சுரானிக் கழிவு உரேனியத்தைவிட கனஉலோகங்கலான புளுட்டோனியம், நெப்டுனியம் போன்றவைகளை உள்ளடக்கியது. குறைகதிரியக்க கழிவுகள் பெரும்பாலும் உடைகள், நீர் வடிகட்டிகள், குழாய்கள் மற்ற அணு உலை அன்றாடப் பொருள்களை உள்ளடக்கியன. இவற்றிலிருந்து வரும் கதிரியக்க அளவு மற்ற கழிவுகளை விட குறைந்த அளவு எனினும், நமக்கு உடனடி ஆபத்து விளைவிக்கும் அளவிலானதே.

செறிவூட்டிய உரேனியத்தை சிறு சிறு உருண்டைகளாக நீள தடிக்குள் நெருக்கமாக அடுக்கி அணு உலை எரிபொருள் தயாரிக்கிறார்கள். இந்த எரிபொருள் அணு உலைக்குள் ஒரு வருடம் எரிந்த பின்னர் எரிதிறன் குறைந்து விடுகிறது என்று கழிக்கப்பட்டு விடுகிறது. இப்படி கழிக்கப்படும் பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருள் மிகவும் அபாயகரமான அளவு கதிரியக்கம் உடையது. இந்த அதிகதிரியக்க கழிவுகள் அருகில் பாதுகாப்பு இன்றி சில வினாடிகள் இருந்தாலே உடனடி மரணம் தான். அணு உலை எரிபொருள் பயன்படுத்தப்படும் போது யுரேனியம்-235 அணுக்கள் பிளக்கப்பட்டு சீசியம், சிராண்டியம் போன்ற கன உலோகங்கள் தோன்றுகின்றன. இதனால் எரிபொருள் பயன்படுத்துவதற்கு முன்னர் இருந்த கதிரியக்க அளவை விட பயன்படுத்தப்பட்ட பின் கதிரியக்க அளவு பத்து இலட்சம் மடங்கு அதிகமாக இருக்கும்.

பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருள் பல ஆண்டுகளுக்கு கொதிக்கும் வெப்ப நிலையில் இருக்கும். இவற்றை செயற்கையாக குளிரூட்டப்பட்ட தண்ணீர் குளத்திற்குள் சேகரித்து வைப்பார்கள். இது போன்ற குளங்கள் ஒவ்வொரு அணு மின் நிலையத்திலும் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. இவ்வாறு பத்து முதல் இருபது ஆண்டுகள் குளிரூட்டிய பின் மறுசீராக்கலுக்கு (reprocessing) அனுப்புவார்கள்.

ஒரு வழியாக மறுசீராக்கலுக்குப் பின் பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருளில் இருந்து அனைத்து கதிரியக்கமும் வெளியேறி சாதாரண கழிவாகி விடுமா என்று எதிர்பார்த்தால் அதுவும் இல்லை. இந்த மறுசீராக்கலே ஒரு கண்கட்டி வித்தை போல தான் இருக்கிறது. பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருளை துண்டு துண்டாக வெட்டி நைட்ரிக் அமிலத்தில் கரைக்கிறார்கள். பின்னர் இந்த கரைசலில் இருந்து புளுட்டோனியத்தையும் (ஆயுதம் செய்ய) உரேனியத்தையும் பிரித்து எடுக்கிறார்கள். எஞ்சி இருக்கும் கரைசல் மிகுந்த கதிரியக்கம் உடைய கழிவாக இருக்கிறது. சிறிதளவு இருந்த கழிவை கரைத்து அதிகளவாக்கிவிட்டு கதிரியக்க வீரியத்தை குறைத்து விட்டோம் என்கிறார்கள். ஆனால் இப்போழுது கழிவின் அளவு அதிகரித்து விட்டதே, ஆதலால் மொத்த கதிரியக்க அளவு அதே தானே இருக்கப்போகின்றது என்று வினவினால் பதில் தராமல் மழுப்புகிறார்கள்.

எப்போழுது தான் இந்த கதிரியக்கம் முழுக்க ஒழிந்து பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருள் சாதாரண குப்பையாக மாறும் என்று கேட்டால் சுமார் ஏழரை இலட்சம் ஆண்டுகள் பொறுங்கள் என்று பொறுமையாக பதில் தருகிறார்கள். நாம் அதிர்ச்சி அடைந்து நன்றாக சரி பார்த்து விவரமாக கூறுங்கள் என்று வினவினால் பாதி ஆயுள் (half life) என்று விவரிக்க தொடங்கி விட்டார்கள்.

கதிரியக்க மூலகங்கள் தொடர்ந்து கதிரியக்கத்தை பரப்பி வருவதால் நாளடைவில் வலுவிழந்து படிப்படியாக பாதியாக அளவில் குறைந்து விடுகின்றன அல்லது வேறு மூலகங்களாக மாறிவிடுகின்றன. இப்படி கதிரியக்க மூலகங்களின் வலு பாதியாக குறைவதற்கான காலத்தை அரை ஆயுள் காலம் என்று கணக்கிடுகிறார்கள். அரை ஆயுள் காலத்தை வைத்து கதிரியக்க கன உலோகங்கள் எவ்வளவு விரைவாக தேய்கின்றன என்று கணித்துவிடலாம்.

பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருளில் இருக்கும் புளுட்டோனியம்-239 கனஉலோகத்தின் அரை ஆயுள் 24,000 ஆண்டுகளாகும். இந்த 24,000 ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் புளுட்டோனியம்-239, யுரேனியம்-235 ஆக மாறுகிறது. இந்த யுரேனியம்-235 கனஉலோகத்தின் அரை ஆயுள் 7,03,800 ஆண்டுகளாகும். பின்னர் இந்த யுரேனியம்-235 தோரியம்-231 ஆக மாறுகிறது. இப்படி படிப்படியாக பல கனஉலோகங்களாக மாறி இறுதியில் ஈயம்-207 என்கிற கதிரியக்கம் இல்லாத கொடிய நச்சுப்பொருளாக நிலைப்பெறுகிறது.
இவ்வாறு இலட்ச்கணக்கான ஆண்டுகள் கதிரியக்கத்தோடு இருந்தால் அதுவரை எப்படி இந்த கழிவுகளை நாம் பாதுகாப்பது? அரசாங்கம் எல்லாம் எங்களுக்கு தெரியும், நாற்பது ஆண்டுகளாக நாங்கள் பாதுகாக்கவில்லையா என்று கேட்கிறார்கள். அவர்களுக்கு என்ன தெரியும் என்று நமக்கு தானே தெரியும்.

ஜூலை 1998 இல் நம் சென்னையில் மத்திய புலனாய்வு அதிகாரிகள் மூன்று பொறியாளர்களை கைது செய்தார்கள். என்ன என்று விசாரித்தால் எட்டு கிலோ யுரேனியம் வைத்து இருந்தார்களாம். அணு ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் இருந்து திருடி வந்துவிட்டார்களாம்.

நவம்பர் 7, 2000 அன்று சர்வதேச அணு ஆற்றல் அமைப்பு இந்தியாவில் காவல்துறை 25 கிலோ யுரேனியம் கடத்த முயன்ற இரு கடத்தக்காரர்களை கைது செய்திருப்பதாக அறிவித்தது.

டிசம்பர் 2009 இல் மும்பை காவல்துறை ஐந்து கிலோ யுரேனியம் வைத்திருந்ததாக மூவரை கைது செய்தது.

இவை எல்லாம் நம் சிற்றறிவிற்கு எட்டியவைகள். நாம் அறியாமல் இது போன்று எவ்வளவு யுரேனியம் கடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறதோ தெரியவில்லை. உலகத்திலேயே ஒரு பலவீனமான பாதுகாப்பு அமைப்பை வைத்துக்கொண்டு, மேலும் கையூட்டு கொடுத்தால் எதையும் செய்து கொடுக்கின்ற அதிகாரிகளையும் வைத்துக்கொண்டு நம்மால் எப்படி ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு இந்த அணுக் கழிவுகளை பாதுகாக்க முடியும்? இதெல்லாம் நமக்கு தேவையற்ற சுமைகள் என்றே தோன்றுகிறது.

மின்சாரம் வேண்டுமா இல்லை புற்றுநோய் வேண்டுமா என்று கேட்டால் மின்சாரம் எங்களுக்கு, புற்றுநோய் உங்களுக்கு என்று தெளிவாகத்தான் பதில் சொல்கிறார்கள் நகரவாசிகள். அவர்களுக்கு தெரியவில்லை பாதிப்பு என்பது அணு உலை இருக்கின்ற ஊர்களுக்கு மட்டுமல்ல, அங்கிருந்து ஒரு ஆயிரம் கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்காவது பாதிப்பிருக்கும் என்று. இரசியாவில் செர்நோபில் விபத்து நடந்த போது 1500 கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் சுவிடன் நாட்டில் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளை நாம் மறந்து விட முடியாது.

இப்படித்தான் முதன் முதலில் கதிரியக்க பொருள்கள் கண்டறியப்பட்ட போது ஆர்வமாக முகப்பூச்சு, தண்ணீர், மருந்து என்று அனைத்திலும் பயன்படுத்தினர். இப்போழுது யாரையாவது சிறிது உரேனியத்தை முகத்தில் பூசிக்க சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம். அது போன்று தற்போது ஐம்பது வருடமாக அணு ஆற்றல் என்று ஆர்வமாய் அலைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அனேகமாக நூறு வருடத்திற்கு பின்னால் உலகத்தில் எங்குமே அணு உலைகள் இல்லாமல் போய்விடலாம். ஆனால் அணு உலைகள் வெடிக்கும் பட்சத்தில் உலகமே இல்லாமல் போய்விடும்.

சாகுல் அமீது

"முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தின் 3 ஆம் ஆண்டு நினைவுப் பேரிணைவு"

"முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தின் 3 ஆம் ஆண்டு நினைவுப் பேரிணைவு" Sunday, 01.04.2012, 09:44am (GMT) http://www.eelam5.net/news/index.php?mod=article&cat=MUKI&article=3922 ஈழத் தமிழரின் நீண்ட விடுதலை போராட்டத்தில் சிறீலங்கா அரசினால் நடாத்தப்பட்ட நடாத்தப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்ற இனவழிப்பின் அதி உச்சக்கட்ட குறியீடாக அமையும் முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தின் மூன்றாம் ஆண்டு நினைவுப் பேரிணைவிற்கான ஒன்றுகூடல் பிரித்தானியாவில் நடைபெற்றது. ஏற்கனவே ஊடகங்கள் வாயிலாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்தமைக்கு அமைய 31.03.2012 சனிக்கிழமை நேற்று மாலை 6:30 மணிக்கு ஆரம்பமாகி இரவு 9:30 மணிவரை நடைபெற்றது. பிரித்தானியத் தமிழர் ஒன்றியம் ஏற்பாடுசெய்திருந்த இந்த முக்கிய ஒன்றுகூடலில் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்க பிரதிநிதிகள், பிரித்தானியத் தமிழர் பேரவை உறுப்பினர்கள், தமிழ்த் தேசிய நினைவேந்தல் அகவ பிரதிநிதிகள், தமிழ்ப் பாடசாலை, சைவ ஆலய பிரதிநிதிகள், தமிழ் இளையோர், மற்றும், போராளிகள் உட்பட நூற்ருக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கலந்துகொண்டிருந்தனர். பிரித்தானியத் தமிழர் ஒன்றியத்தின் தலைவர், இவ் ஒன்றுகூடலின் முக்கியத்துவத்தையும், முள்ளிவாய்க்கல் நிகழ்வை பிரித்தானியா வாழ் அனைத்து தமிழ் மக்களும், தமிழ் அமைப்புக்களும் ஒன்றிணைந்து நடாத்தவேண்டியதன் தேவையையும் விரிவாக எடுத்துரைத்துரைத்தார். குறிப்பாக கடந்த ஆண்டு பல அமைப்புக்களையும், அமைப்பு சாரா புத்திஜீவிகளையும், உள்வாங்கி அமைக்கப்பட்ட பொதுக்குழுவினால் மிகவும் சிறப்பாக 25,000 க்குகும் மேற்பட்ட மக்கள் கலந்துகொண்ட "தம்ழித் தேசிய நினைவெழுச்சி நாள் 2011" மற்றும், அன்மையில் பல அமைப்புக்களும் ஒருங்கிணைந்த வகையில் ஜெனீவாவில் நடைபெற்ற ஐ.நா மனித உரிமைக் கூட்டத்தொடரினை மையப்படுத்தி மிகவும் கடுமையாக பணியாற்றியதன் பயனாக ஈழத் தமிழர்களின் பிரச்சனைகளும், எமக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகளும் இன்று ஐ.நா வரை கொண்டுசெல்லப்பட்டுள்ளது. அதே வகையில் முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு நாள் போன்ற எமது விடுதலைக்கான பொது வேலைத்திட்டங்களிலும் நிகழ்வுகளிலும் அனைவரும் இணைந்து செயற்படுவதன் ஊடாக எமது உணர்வினை வெளிப்படுத்த வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம், ஆகவே ஒருங்கிணைந்த செயற்பாட்டின் மூலமே பெரும் பலம் மிக்க சக்தியாக தமிழினம் எழுந்து நிற்க முடியும் என்றும் கூறி ஒன்றுகூடலை ஆரம்பித்துவைத்தார். அதன் பின்னர் சகல அமைப்புக்களுடனும் இணைந்து பணியாற்றும் திரு. ஞானம் அவர்கள் ஒன்றுகூடலை தலைமை ஏற்று நடாத்தினார். முதற் கட்டமாக அமைப்புக்களைச் சார்ந்த பிரதிநிதிகளுக்கு அவர்களின் கருத்திக்களைக் கூற சந்தர்ப்பம் வழங்கப்பட்டது. அதற்கமைய நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் சார்பில் கூறுகையில் அனைத்து தமிழ் மக்களையும் உள்வாங்கி அவர்களின் ஒத்துழைப்போடு ஒரே நிகழ்வாக சிறப்பாக இதுபோன்ற பொது நிகழ்வுகளை செய்ய வேண்டியது அவசியம் என்றும், அதனைத் தாம் வரவேற்பதாகவும், இதற்கு நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் முழு ஒத்துழைப்பும் இருக்கும் என்றும் கூறினார். தொடர்ந்து பிரித்தானியத் தமிழர் பேரவையின் உறுப்பினர் சிலர் கருத்து தெரிவிக்கையில் பிரித்தானியத் தமிழர் பேரவைக்கு இது தொடர்பில் அறிவிக்கப்படவில்லை என்றும், சிலர் இரண்டு நாட்களின் முன்பே அறிவிக்கப்பட்டதாகவும் குற்றம் சாட்டினர். இதற்கு மறுப்புத் தெரிவித்து மக்கள் மத்தியில் இருந்த ஒருவர் கருத்துத் தெரிவிக்கையில்... நாம் ஊடகங்கள் வாயிலாக அறிந்தே இந்த ஒன்றுகூடலுக்கு வந்துள்ளோம். அந்த ஊடகங்களில் மிகவும் தெளிவாக அனைத்து அமைப்புக்களையும், பிரித்தானியா வாழ் தமிழ் மக்களையும் வந்து கலந்துகொள்ளுமாறும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக பிரித்தானியாத் தமிழர் பேரவை உள்ளிட்ட ஒரு சில அமைப்புக்களின் பெயர்களை குறிப்பிட்டும் அழைப்பு விடுக்கப்பட்டிருந்தது. அப்படி இருக்கையில் பிரித்தானியா வாழ் தமிழ் மக்களின் ஒரு அமைப்பாக இருக்கும் பிரித்தானியாத் தமிழர் பேரவை இவ்வாறு சொல்வதும், தட்டிக் கழிப்பதும், ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது என்றும், இது வேதனை அளிப்பதோடு BTF தொடர்பில் சிந்திக்கவைப்பதாகவும் கூறினார். அதைத் தொடர்ந்து ஏனைய அமைப்புக்கள் , ஆலய அங்கத்தவர்கள், தமிழ்ப் பாடசாலை பிரதிநிதிகள், உட்பட பல மக்களும் தமது கருத்துக்களை தெரிவித்தனர். அனைவரது கருத்துக்களும் உள்வாங்கப்பட்டு இந்த நிகழ்வு அனைவரையும் உள்ளடக்கிய பொதுக்குழு ஒன்றினால் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற முடிவு எட்டப்பட்டது. அதற்கமைய அங்கு வருகை தந்திருந்தவர்கள் மத்தியில் இருந்தே 21 பேர் கொண்ட பொதுக்குழு ஒன்று "முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தின் 3 ஆம் ஆண்டு நினைவுப் பேரிணைவு" க்கான செயற்பாடுகளை முன்னெடுப்பதற்கு தெரிவு செய்யப்பட்டது. இருப்பினும் இவ் ஒன்று கூடலுக்கு சமூகமளிக்க முடியாத சில அமைப்புக்களை கருத்திற் கொண்டு எதிர்வரும் 04.04.2012 புதன் கிழமை அன்று மாலை 4:00 மணிக்கு முன்னதாக தமது தரப்பு பிரதிநிதிகளை இக் குழுவில் இணைத்துக்கொள்வதற்கான கால அவகாசமும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இது தொடர்பான விபரங்களுக்கு mullivaikal2012@gmail.com எனும் மின்னஞ்சல் முகவரியூடாக தொடர்புகொள்ளுமாறும் தெரிவிக்கப்பட்டது. மேலதிக விபரங்களை எதிர்வரும் 04.04.2012 புதன் கிழமை அன்று நடைபெறும் இப் பொதுக்குழுவின் ஒன்றுகூடலைத் தொடர்ந்து வெளியிடப்படும் எனவும் அறிவிக்கப்பட்டது. மூன்று மணித்தியாலங்களாக நடைபெற்ற இக் கலந்துரையாடல் பல காரசாரமான, அதேவேளை ஆக்கபூர்வமான கருத்துப் பகிர்வுகளுடனும், இவ் ஆண்டு பிரித்தானியாவில் நடைபெறவுள்ள "முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தின் 3 ஆம் ஆண்டு நினைவுப் பேரிணைவு" க்கான பொதுக்குழு அமைக்கப்பட்ட திருப்தியோடும் நன்றே நிறைவு பெற்றது.

அனைத்துலக விசாரணைக்கான அறைகூவல்

                             

சனல்- 4வின் புதிய ஆவணப்படம்

சனல்- 4வின் புதிய ஆவணப்படம் அனைத்துலக விசாரணைக்கான அறைகூவலை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது: உருத்திரகுமாரன்

  17 03 12

“சிறிலங்காவின் கொலைக்களங்கள் - தண்டிக்கப்படாத போர்க்குற்றங்கள்” என்ற சனல்-4 தொலைக்காட்சியின் ஆவணப்படம், சுதந்திரமான அனைத்துலக விசாரணைக்கான எமது அறைகூவலை மீண்டும் வலியுறுத்தி நிற்கின்றது என நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் பிரதமர் வி.உருத்திரகுமாரன் தெரிவித்துள்ளார்.

ஐ. நா மனித உரிமைப் பேரவையின் அங்கத்துவ நாடுகள், காலத்தின் தேவையை உணர்ந்து தற்பொழுது முன்வைக்கப்பட்டுள்ள பிரேரணையில் ஒரு திருத்தத்தைக் கொண்டு வருவதன் மூலம் சுதந்திரமான அனைத்துலக விசாரணையின் தேவையை வற்புறுத்துமாறு அறைகூவல் விடுகின்றோம்.

இதுவரை வெளிவந்துள்ள எல்லாவகை ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலும் இன்றைய தேவை அனைத்துலக விசாரணை ஒன்று மட்டுமேயாகும் என பிரதமர் வி.உருத்திரகுமாரன் தெரிவித்துள்ளார்.

சனல்-4 தொலைக்காட்சியின் புதிய ஆவணப்படம் குறித்து, நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினால் வெளியிடப்பட்டுள்ள அறிக்கையின் முழுவிபரம் பின்வருமாறு:

பிரித்தானிய நாட்டின் சனல்- 4 தொலைக் காட்சி நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள 'சிறிலங்காவின் கொலைக்களங்கள் -தண்டிக்கப்படாத போர்க்குற்றங்கள்' எனும் ஆவணப்படத் தொடரினை> நாம் அனைவரும் ஆழ்ந்த துயரத்துடனும் கோபத்துடனுமேயே பார்வையிட்டோம்.

நான்கு சம்பவங்களை மட்டும் குறிப்பாகக் காட்டும் இந்தக் காணொளியில், காட்டப்படுபவை யாவும் போரின் இறுதிக் கட்டங்களில் சிறீலங்கா இழைத்துள்ள போர்க்குற்றங்களில் ஒரு மிகச் சிறிய பகுதியேயாகும். இவ் ஆவணப்படத்தினைவிட பிற ஆதாரங்களையும் நாம் இந்தவேளையில் கவனத்தில் கொள்ளல் வேண்டும்.

ஐ. நா செயலாளர் நாயகத்தினால் நியமிக்கப்பட்ட நிபுணர் குழுவின் அறிக்கை, மன்னார் மறைமாவட்ட ஆயர் வணக்கத்துக்குரிய இராயப்பு ஜோசப் அடிகள் அவர்களின் அறிக்கை என்பனவும், அண்மைக் காலங்களில் அங்கிருந்து அகதிகளாக வெளியேறி வந்தவர்கள் கொடுத்துள்ள வாக்கு மூலங்கள் என்பனவும் இதனுடன் கவனத்தில் கொள்ளப்படல் வேண்டும்.

மன்னார் ஆயர் அவர்கள் தனது வாக்கு மூலத்தில் அப்பகுதியில் வாழ்ந்த 146,679 மக்களுக்கு நடந்த கதி என்ன வென்று தெரியாத நிலை உள்ளது எனக் குறிப்பிட்டுள்ளதும் ஒரு முக்கியமான விடயமாகும். இவை யாவும் போரின் போது நிகழ்ந்த கொடுமைகளையும் குற்றங்களையும் உணர்த்தி நிற்கின்றன.

சிறீலங்காவின் இராணுவ அரசியல் தலைமைப்பீடம் முன்வைத்து வரும் கொடூரமும் கபடமும் மிக்க ஏமாற்றுக் கருத்துக்களும் கேவலமான முயற்சிகளும் மானுடத்தை வெட்கப்படுத்துவன. அதன் மதிகூர்மையை அவமதிப்பன.

இரு ஐ.நா அதிகாரிகள் கொடுத்ததையொத்த நேரடி சாட்சியங்கள் மூலம், யுத்த சூனியப் பிரதேசத்தில் இருந்த தமிழ் மக்கள் மீது குறி வைத்து நடாத்தப்பட்ட தாக்குதல்கள் பற்றி சிறீலங்கா அரசாங்கத்தின் கட்டளை அதிகார மட்டம் நன்கறிந்திருந்தது என்பது மிகத் தெளிவாக நிறுவப்பட்டுள்ளது.

சிறீலங்காவின் மிக உயர்ந்த அதிகார மட்டத்தில் உள்ளவர்கள் இவ்வகையான போர்க்குற்றங்களில் நன்கு தெரிந்து கொண்டுதான் ஈடுபட்டார்களென்பது, இப்போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பாக சுதந்திரமான அனைத்துலக விசாரணை வேண்டுமென நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் விடுக்கும் கோரிக்கையை மேலும் வலியுறுத்தி நிற்கின்றது. இதனையே ஐ.நா நிபுணர் குழு அறிக்கையும் கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளது.

சனல் 4 ஆவணப்படம் பல்வேறு விடயங்கள் உள்ளடங்கலாக பின்வருவனவற்றை வலியுறுத்தி நிற்கின்றது:

(1) திட்டமிட்ட முறையில் நிகழ்ந்துள்ள கொலைகள், சிறீலங்கா அரச இராணுவ அதிகார பீடத்தின் அதி உயர் மட்டத்தில் உள்ளவர்களது ஈடுபாட்டினைச் சுட்டி நிற்கின்றன.

(2) ஷெல் தாக்குதல்கள் பற்றி சிறீலங்காவின பாதுகாப்பு அமைச்சரும் இராணுவத் தளபதியும் நேரடியாக அறிந்திருந்தார்கள் (பேராசிரியர் வில்லியம் சாப்ஸின் பகுப்பாய்வின்படி இவர்கள் குற்ற விசாரணைக்கு உள்ளாக்கப் படவேண்டியவர்களாவர்).

(3) யுத்த சூனியப் பிரதேசங்கள் மீது நடாத்தப் பட்ட ஷெல் தாக்குதல்களுக்கு சிறீலங்கா அரசின் அதிஉயர் மட்டத் தலைவர்கள் அனுமதி வழங்கியிருந்தார்கள்.

(4) கைது செய்யப்பட்ட மற்றும் சரணடைந்தவர்கள் ஆடைகள் களையப்பட்ட பின் கொலைசெய்யப்பட வேண்டும் எனும் கொள்கைக்கு, கட்டளை அதிகாரிகள் நேரடிப் பொறுப்பானவர்களாக இருந்துள்ளார்கள்.

(5) சிறீலங்கா அரசாங்கம் தீவிரமாக மறுத்து வந்துள்ள போதிலும் யுத்த வெற்றியை இராணுவம் கொண்டாடும் காட்சியில் அவர்கள் கனரக ஆயுதங்களை இயக்கியது உண்மையாக்கப்பட்டுள்ளது.

(6) பரந்த அளவிலான பாலியல் வன்செயல்களும், கொல்லப்பட்ட பெண் போராளிகளின் உடலங்கள் மனிதாபிமானம் அற்ற முறையில் சிதைக்கப்பட்ட நிகழ்ச்சிகள் யாவும், இவை அங்கொன்று

இங்கொன்றாக நிகழ்ந்தவை அல்ல எனவும், எதிரியாகக் கருதப்பட்டவர்கள் சிதைத்து அழிக்கப்பட வேண்டுமென்ற கொள்கை தீர்க்கமான வகையில் திட்டமி;டப்பட்டதென்பதும் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

ஐ.நா சபை வன்னி மக்கள்தொகை தொடர்பாக வெளியிட்ட புள்ளி விபரங்களின் அடிப்படையில், சிறீலங்கா அரசாங்கம் திட்டமிட்ட வகையில் போர்ப் பிரதேசத்தில் அகப்பட்டிருந்த மக்களின் தொகையை மிகவும் குறைத்துக் காட்டியதோடு, அப்பகுதி மக்களுக்கு உணவு மருந்துப் பொருட்களை திட்டவட்டமாக மறுத்திருந்தது என்பது இவ்விவரணப் படத்தின் மூலம் மிகத் தெளிவாக நிரூபிக்கப் பட்டுள்ளது.

இவ்வகை நடவடிக்கைகள் யாவும் சிறீலங்கா அரசின் அதிஉயர் மட்டத் தலைவர்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டன என்பதையும் ஆவணப்படம் வலியுறுத்துகின்றது.

இவ்வாறு திட்டமிட்ட முறையில், அடிப்படைத் தேவைகளான உணவு மருந்துப் பொருட்களை மறுக்கும் செயலானது 1948 ஐ.நாவின் இன அழிப்பு பற்றிய பிரகடனத்தின் விதி 2 (உ) யின் கீழ் அடங்குகிறது.

அதாவது, 'ஒரு குழுமத்தை முற்றாகவோ அதன் ஒரு பகுதியையோ வேண்டுமென்றே அழிக்கும் நோக்குடன் இயங்குவது இன அழிப்பாகும்' என இந்த விதி கூறுகின்றது. இது தொடர்பாக ருவாண்டா நாட்டுக்கான அனைத்துலக குற்றவியல் தீர்ப்பாயம் வெளியிட்ட கருத்தான 'ஒரு குற்றத்தின் உள் நோக்கமும் அதன் தன்மையும், அக்குற்றம் இழைக்கப்பட்ட பொதுச் சூழலைப் பொறுத்துத் தீர்மானிக்கப்படலாம்' என்பது இங்கு நோக்கப்பட வேண்டியது.

எனவே, நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் உறுதியான நிலைப்பாடுயாதெனில், இடம்பெறவிருக்கும் அனைத்துலக விசாரணையானது போர்க்குற்றங்கள், மானுடத்துக்கு எதிரான குற்றங்கள் என்பவற்றுடன் மட்டும் நின்று விடாது இன அழிப்பையும் உள்ளடக்க வேண்டும் என்பதேயாகும்.

சிறீலங்கா தீவில் இயங்கி வரும் அரசியல் இராணுவக் கட்டமைப்பின் உயர் மட்டத் தலைவர்களுக்கு இக் காட்டுமிராண்டித் தனமான குற்றங்களில் பெரும் பங்குண்டு என்பதுடன், அவர்களின் பங்களிப்புடனேயே இக்கொடுமைகள் நிகழ்ந்துள்ளன என்பதை இக்காணொளி மிகத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றது.

எனவே, இந்தக் குற்றகளைப் பற்றி நன்கு தெரிந்திருந்தவர்களும், அதில் ஈடுபட்டவர்களும் இக்குற்றங்களை விசாரணை செய்து, அதற்குரிய குற்றவாளிகளுக்குத் தண்டனை வழங்குவார்கள் எனக் கருதுவது மிகவும் போலியானதோர் அணுகுமுறை என்பதே எமது நிலைப்பாடாகும். இவ் ஆவணப்படமும் இதே கருத்தையே முன் வைக்கின்றது.

அதாவது, எந்த ஒரு இராணுவத் தலைப்பீடம் இத்தகைய குற்றங்களை அனுமதித்தும் அதில் ஈடுபட்டும் வந்ததோ, அதே இராணுவத் தலைமைப் பீடத்தால் இப்பொழுது நியமிக்கப்பட்டுள்ள இராணுவ நீதி மன்றம் உண்மையை வெளிக்கொண்டு வந்து, நீதியை நிலைநாட்டும் என்பதும் தவறானதென ஆவணப்படம் கூறுகின்றது.

அத்துடன், போரின் இறுதிக் கட்டங்களில் நிகழ்ந்தவை பற்றிய 'படிப்பினைக்கும் நல்லிணக்கதுக்குமான ஆணைக் குழுவின்' கண்டுபிடிப்புக்கள் விடயங்களை மூடி மறைப்பதற்கானதோர் நாடகமே எனவும் ஆவணப்படம் கூறுகின்றது.

ஏற்கெனவே நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் குறிப்பிட்டது போல போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் நிகழ்ந்ததாக 'படிப்பினைக்கும் நல்லிணக்கதுக்குமான ஆணனைக் குழு'வினால் வெளியிடப்பட்டுள்ள அறிக்கையினை ஏற்றுக் கொண்டால், சிறீலங்கா அரச இராணுவத் தலைமைப் பீடங்கள் தாம் இழைத்த குற்றங்களிலிருந்து, அதாவது ஐ.நா நிபுணர் குழுவினாலும் 'சனல் 4' காணொளி மூலமும் முன் வைக்கப்பட்டுள்ள பாரிய குற்றங்களிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்கு அது வழிசமைத்து விடும்.

இவ்விடத்தில் இன்னும் கூர்ந்து நோக்கப்பட வேண்டிய மிக முக்கிய தன்மை யாதெனில், இக்குற்றங்களை விசாரணை செய்வதற்கான அரசியல் மனோபலம் சிறீலங்கா அரசாங்கத்திடம் இல்லை என்பதே யதார்த்தமாகும்.

கென்யா நாட்டில் நடந்தது போல, உள்நாட்டில் இத்தகைய குற்றங்கள் விசாரணைக்குட்படுத்தக்கூடிய அரசியல் மனோபலம் அற்ற நிலையில் உள்நாட்டு வழிமுறைகளுக்காகக் காத்திருக்காமல் அரசியல் தலைவர்களை அனைத்துலகக் குற்றவியல் நீதி மன்றில் விசாரணைக்கு உட்படுத்துவதே இங்கும் பொருந்தும்.

ஐக்கிய இராச்சியத்தின் முன்னாள் வெளிவிவகார அமைச்சர் டேவிட் மில்லிபான்ட் அவர்கள் 'சிறீ லங்காவின் தலைவர்கள் பொய் உரைப்பவர்கள்' எனத் தயக்கமெதுவுமின்றி ராஜதந்திர மரபுகளை மீறிய வகையில் கருத்து வெளியிட்டுள்ளது இவ்விடத்தில் நோக்கத் தக்கது.

சனல் 4 ஆவணப்படம்; முடிவில் கூறியுள்ளதுபோன்று தமிழ்ப் பொதுமக்களுக்கான நீதி கேள்விக்குள்ளாக்கப் படுவது மட்டுமன்றி, ஐநாவின் நற்பெயரும் ஏற்புடைமையும் இவ்விடத்தில் கேள்விக்குறியாகி நிற்கின்றன என்பது இங்கு வலியுறுத்தப்பட வேண்டியதாகும்.

எனவே ஐ.நா மனித உரிமைப் பேரவையின் அங்கத்துவ நாடுகள் காலத்தின் தேவையை உணர்ந்து தற்பொழுது முன்வைக்கப்பட்டுள்ள பிரேரணையில் ஒரு திருத்தத்தைக் கொண்டு வருவதன் மூலம் சுதந்திரமான அனைத்துலக விசாரணையின் தேவையை வற்புறுத்துமாறு அறைகூவல் விடுகின்றோம். இதுவரை வெளிவந்துள்ள எல்லாவகை ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலும் இன்றைய தேவை அனைத்துலக விசாரணை ஒன்று மட்டுமேயாகும்.

இவ்வாறு நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் பிரதமர் வி.உருத்திரகுமாரன் வெளியிடப்பட்டுள்ள அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

 

இந்தியாவில் ஏழைகள் யாருமில்லை ?

                  

இல்லாத இந்தியாவில் ஏழைகள் யாருமில்லை ?

சிற்றூரில் நாள் ஒன்றுக்கும் 22 ருபாய் கூலி பெற்றால் அவர்கள் ஏழைகள் இல்லை என்று இந்திய அரசு அறிவித்துள்ளது .

நகரத்தில் நாள் ஒன்றுக்கு 29 ருபாய் கூலி பெற்றால் அவர்கள் ஏழைகள் இல்லை என்று இந்திய அரசு அறிவித்துள்ளது .

இந்திய அரசு கணக்குப்படி இந்தியாவில் ஏழைகள் இல்லை .என்பது புலனாகிறது .

இந்தியாவில் ஒரு முறை சிறு நீர் கழிப்பதற்கு ஒரு முறைக்கு மூன்று ரூபாய் கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது .

கழிவறை செல்வதற்கு ஒரு முறைக்கு ஐந்து ருபாய் கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது .

இந்தியாவில் கழிவறை இல்லாமல் 40 கோடி மக்கள் உள்ளனர் .இதுவும் இந்தியாவின் கணக்கெடுப்பு .

இங்குள்ள மக்கள் மலம் கழிப்பதற்கும், சிறு நீர் கழிப்பதற்கு மட்டுமே இவர்கள் சொன்ன தொகை போதாது .

கோடியில் புரளும் இவர்கள் ,கோடியில் கோடியை கொள்ளையடிக்கும் இவர்களுக்கு மக்களின் வறுமை எங்கே தெரிய போகிறது .

தெனாலி ராமன் கதைதான் நினைவிற்கு வருகிறது. தன்னிடம் எலுமிச்சை பழ அளவு தங்கம் இருக்கிறது என்றவுடன் அரசனிடம் இந்த நாட்டு மக்கள் எல்லோரும் வளமையாக வாழ்கிறார்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் எலுமிச்சை பழ அளவு தங்கம் இருக்கிறது என்று கூறியது போல கொள்ளையடிக்கும் இந்த தெரு நாய்கள் கணக்கிட்டால் அப்படிதான் இருக்கும் .
இல்லாத இந்தியாவில் இந்தியத்தை தேடும் தமிழர்களே இனி மேலாவது உணருங்கள் இந்தியன் சொன்னால் கோவணம் கூட மிஞ்சாது .திராவிடம் என்று சொன்னால் அதுவும் மிஞ்சாது .தமிழர்கள் என்று சொல்லி பார் உன் வளமையை அறிந்து பார் 

முள்ளிவாய்க்காலை மறைத்த கூகுள் ஏர்த்!

     

முள்ளிவாய்க்கால் என்னும் இடத்தை மறைத்த கூகுள் ஏத்!

கூகுள் தேடுபொறி, கூகுள் ஏத் எனப்படும் அதி நவீன சட்டலைட்டைப் பயன்படுத்தி பூமியின் எப்பாகத்தையும் பார்க்கும் தொழில் நுட்ப்ப புரட்சியை ஏற்படுத்தியது யாவரும்அறிந்ததே. நிலப்பரப்பில் இருந்து சுமார் 100 மீட்டர் தூரத்தில் இருந்து துல்லியமாக பார்ப்பது போல, கூகுள் ஏத் எனப்படும் சட்டலைட் மூலம் நாம் உலகின் எப்பாகத்தையும் பார்க்க முடியும்.
உதாரணமாக லண்டனில் வசிப்பவர் ஒருவர் இலங்கைக்கு மேலே சென்று, அங்கிருந்து யாழ்ப்பானத்தைப் பார்த்து, அதிலும் நல்லூர் கோவிலை துல்லியமாகப் பார்க்க முடியும். அதுமட்டும் அல்ல மட்டும் அல்ல வெளிவீதியையும் பார்க்க முடியும். சிரியாவில் நடைபெற்ற அரச அடக்குமுறை, பலஸ்தீனத்தின் மேல் இஸ்ரேல் நடத்திய தாக்குதல் என்று, சம்பவம் நடந்த இடங்களை ஊடகவியலாளர்களும், அதிகாரிகளும், மற்றும் பொதுமக்களும் பார்க்க கூகுள் ஏத் உதவியாக இருக்கும்.

2004ம் ஆண்டு இலங்கையை சுணாமி தாக்கியவேளை, கடல் நீர் எவ்வாறு நாட்டிற்குள் உட் புகுந்தது என்பதனை கூகுள் ஏத் தான் முதன் முறையாகத் துல்லியமாக எடுத்து உலகிற்கு காட்டியது. பொதுவாக கூகுள் ஏத் எனப்படும் பொறிமுறை பாவிக்கும் சட்டலைட் சுமார், 2 வாரங்கள் அல்லது 1 வாரத்துக்கு ஒருமுறையாவது உலகின் பல்வேறு பகுதிகளைப் படமெடுத்து அதனை சேமித்து வருகிறது.
ஆகக் கூடச் சொல்லப்போனால் 1 மாதத்திற்கு ஒரு தடவையாவது அது எல்லா இடங்களையும் படம் எடுத்து சேமிப்பது வழக்கம். பழைய படங்களை நாம் எமது கணணியில் சேமித்தால், பின்னர் கூகுள் ஏத் தரும் புதிய படத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் அங்கே நடந்திருக்கும் மாற்றங்களை நாம் அவதானிக்க முடியும். இது உலகின் நகரப் பகுதிகள் காடுகள், வீதிகள், கட்டிடங்கள் என ஒன்றையும் விட்டுவைக்காமல் அப்படியே படம் எடுத்து சேமித்து வைக்கிறது. குறிப்பாகச் சொல்லப் போனால் அதன் கழுகு போன்ற (கமரா) கண்ணில் எந்த ஒரு பகுதியும் தப்பிக்க முடியாது.

ஆனால் 2009ம் ஆண்டு ஏப்பிரல், மே, மற்றும் ஜூன் என 3 மாதங்களாக, முள்ளிவாய்க்காலை, கூகுள் ஏத் படம் எடுக்கவில்லை. குறிப்பாக உலகில் உள்ள பல தமிழர்கள் கூகுள் ஏத் சட்டலைட்டை பாவித்து முள்ளிவாய்க்காலைப் பார்த்துள்ளனர். ஆனால் அங்கே சேமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த படங்கள் பல மாதங்களுக்கு முன்னர் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்கள் ஆகும். மக்கள் முள்ளிவாய்க்காலுக்கு சென்ற பின்னரும், அவர்கள் அங்கே கூடாரங்கள் அமைத்து தங்கியிருந்தது மட்டுமல்லாது, இறுதியாக அங்கிருந்து அவர்கள் அகன்று சென்றது கூட கூகுள் ஏத்தில் பதிவு செய்யப்படவில்லை. பதிவு செய்யப்பட்டு மக்களுக்கு அது காட்டப்படவில்லையா ? இல்லை பதிவே செய்யப்படவில்லையா என்பதே தற்போது எழுந்துள்ள பெருங்கேள்வி ஆகும்.

2009ம் ஆண்டு உலகளாவியரீதியாக தமிழர்கள் பல போராட்டங்களை மேற்கொண்டனர். நடக்கும் யுத்தத்தை நிறுத்துமாறு சர்வதேசத்திடம் வேண்டி நின்றனர். பிரித்தானியா ஐ.நாவின் பாதுகாப்புச் சபைக்கு பிரேரணை ஒன்றைக் கொண்டுசென்றது. இதனை சீனா தனது வீட்டோ அதிகாரம் மூலம் ரத்துச் செய்தது. மக்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்படுகிறார்கள் என்ற செய்திகள் உலகளாவியரீதியில் பரவலாக அடிபட்டபோதிலும் கூகுள் ஏத் ஏன் அப்பகுதியை படம் எடுக்கவில்லை ? அப்படிப் படம் எடுத்திருந்தால் முள்ளிவாய்க்காலில் மக்கள் அமைத்திருந்த கூடாரங்கள், அங்கே விழுந்து வெடித்த ஷெல்கள் அதனால் ஏற்பட்ட அழிவுகளும் துல்லியமாகப் படமாக பெற்றிருக்க முடியும். ஆனால் அதனை ஏன் கூகுள் ஏத் செய்யவில்லை ?

இலங்கை அரசுடன் இவர்கள் ஏதாவது ஒப்பந்தம் போட்டார்களா ? என்ற சந்தேகங்கள் தற்போது எழுந்துள்ளதாக அமெரிக்க ஆங்கில நாளேடு ஒன்று சந்தேகம் வெளியிட்டுள்ளது. பல மாதங்களுக்கு முன்னர் முள்ளிவாய்க்காலைப் படம் எடுத்துவிட்டு, அதனை சேமித்துவைத்து தற்போது எடுக்கப்பட்ட படம்போல கூகுள் ஏன் காட்டிவந்தது என்பது மேலும் சந்தேகங்களை எழுப்பியுள்ளது. இதற்கு கூகுள் நிறுவனம் பதில் சொல்லியாகவேண்டும் என அந்த ஆங்கில ஊடகம் மேலும் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளது.

முன்பு ஏமாந்தோம். இப்போது என்ன செய்யப் போகிறோம்?

                  மீண்டும் பெரிய கோடு போட ஆயத்தமாகும் கருணாநிதி

                                    

2009-ம் ஆண்டு போருக்கு எதிராக கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தமிழகம் முழுவதும் பெரும் உண்ணா நிலை போராட்டம் நடத்தத் தொடங்கியவுடன்,தனது மவுசு போய்விடுமே? எனக் கருதிய கருணாநிதி சின்னக்கோட்டிற்கு பக்கத்தில் பெரிய கோடு போடும் விதமாக தமிழகம் தழுவிய மனிதச் சங்கிலி போராட்டம் என்று ஒன்றை நடத்தினார். பின்னர் அந்தர் பல்டி அடித்து பல துரோகங்களை நிகழ்த்தினார்.

இப்போது தமிழகம் முழுதும் புதிய தமிழ் தேசிய அமைப்புக்கள் பல எழுச்சிபெற்று தமிழ் தேசிய மற்றும் ஈழ விடுதலைக்கான பல போராட்டங்களை நடத்தி வருகின்றன. ஈழப் பிரச்சினையும் உலகளாவியதாக மாறி வெற்றிப்படிகளைத் தொட்டுக் கொண்டு நிற்கிறது. இந்த மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு வரும் இவ்வேளையானது தமிழ் தேசியம் புதிய எழுச்சியை பெற்று உலக அளவிலான் அங்கீகாரத்தையும் வென்று வரும் வேளையாக உள்ளது.

தமிழகத்தின் ஈழ விடுதலை செயல்பாடுகளில் பல புதிய சிறிய தமிழ் தேசிய அமைப்புக்களும், திராவிடக் கட்சிகள் அல்லாத கட்சிகளான நாம் தமிழர்கள், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் மற்றும் (பெயரில் திராவிடம் இருந்தாலும் செயலில் அப்படியில்லாத) ம.தி.மு.க. என பலதரப் பட்ட பாத்திரங்கள் களமாடுகின்றன. இந்தப் புதிய போக்கு கருணாநிதியைப் பெரிதும் கவலை கொள்ள செய்துள்ளது போலும்.

1980-களில் தன் மவுசு ஈழப் பிரச்சினையில் கொஞ்சம் அதிகம் இருந்தாலும் அது எம்.ஜி.ஆரால் ஓரங்கட்டப் பட்டது. இருந்தாலும் அன்று கருணாநிதியை தமிழர்கள் நம்பினார்கள். ஆனால் இன்றைய நிலை தலை கீழாக உள்ளது. அவரது துரோகங்கள் அம்பலப்பட்டு, அவரது அரசியலும் பெரும் ஊழல் அரசியலாக மாறி நிற்பதால் தமிழகத் தமிழர்களும் கருணாநிதியை நம்ப வில்லை. உலகத் தமிழர்களும் கருணாநிதிக்கு இனி தங்களிடம் வேலையில்லை என்றே நினைக்கிறார்கள். ஈழத் தமிழர்களோ அவரை காறித் துப்புவார்கள்.

இந்த தலைகீழ் மாற்றம் நேர்ந்து விட்ட நிலையில் மீண்டும் தன் மவுசை தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற தேவை கருணாநிதிக்கு இருக்கிறது. எனவே 2009-ல் செய்ததைப் போல சின்னக்கோட்டுக்குப் பக்கத்தில் ஒரு பெரிய கோட்டை போட ஆயத்தமாகி விட்டார். தற்போது களமாடும் பல தமிழ்தேசிய அமைப்புக்களை ஓரங்கட்டுவதற்காக ஒரு பெரிய கோடு போடப்பட்டே ஆக வேண்டும். இல்லையேல் கருணாநிதியின் பெயர் ஈழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றிலிருந்து நிரந்தரமாக அகற்றப்படும்.

எனவே ஒரு பெரிய கோட்டை கண்டு பிடித்திருக்கிறார். அது ஏதும் புதியதான பெரிய கோடு இல்லை. 1980-களில் தமிழகத்தில் உருப் பெற்ற ‘டெசோ’வாகும். அன்று ஈழ விடுதலைப் போராளி அமைப்புக்களை ஒன்று திரட்டியதாகச் சொல்லிக்கொண்டு கருணா போட்ட நாடகம்தான் டெசோ. அதன்மூலம் ஈழ விடுதலை என்னவோ தனது வழியில் செல்வதாகக் காட்டிகொள்ள நினைத்தார் கருணாநிதி. ஆனால் இவையெல்லாம் புலிகளால் வெற்றி கொள்ளப்பட்டு விடுதலைப் போராட்டம் வெற்றிகரமாக முன்னெடுக்கப்பட்டது. இன்று விடுதலைப் புலிகள் முதன்மைக் களத்தில் இல்லாத நிலையில் மீண்டும் ‘டெசோ’வை உயிர்ப்பிக்கப் போகிறாராம் கருணாநிதி.

யானை வருமுன்னே மணியோசைக் கேட்பது போல கருணாநிதி செய்ய விரும்புவதை முன்னதாகவே வீரமணி அறிவிப்பது வழக்கம். அண்மையில் கூட ஐ.நா. தீர்மானத்தையொட்டி தி.மு.க. வானது காங்கிரஸ் கூட்டணியிலிருந்து விலக வேண்டும் என்று தி.மு.க.வின் நிலைப்பாட்டை முதலில் கூறியவர் வீரமணிதான். அதுபோல் இப்போதும் வீரமணி கூறி விட்டார்.

இது தொடர்பாக வீரமணி வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில், “5 முறை முதலமைச்சராகவும், தி.மு.க. தலைவராகவும் இருக்கக் கூடிய கருணாநிதி தனிஈழம்தான் ஒரே தீர்வு என்ற கருத்தினை வெளிப்படுத்தியிருப்பது மிகச் சரியான - இக்கால கட்டத்திற்கு அவசியமான கருத்தும்.

எனவே தனி ஈழம் வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வலியுறுத்தும் கட்சிகள் அனைத்தும் ஒன்று சேர்ந்து டெசோவை மீண்டும் உருவாக்கவேண்டும் என்று திராவிடர் கழகம் கருதுகிறது.

முதலமைச்சர் ஜெயலலிதாகூட ஒரு கட்டத்தில் தனிஈழம்தான் தீர்வு என்ற கருத்தையும் வெளியிட்டுள்ளார்.

இந்தப் பிரச்சினையில் நம்மைப் பிரிக்கும் வேறு சில கருத்துக்களைத் திணிக்காமல் தனிஈழம்தான், ஈழத் தமிழர்களின் வாழ்வுரிமைக்கான நிரந்தரத் தீர்வு என்பதில் ஒன்றுபடும் அமைப்புகளை ஒருங்கிணைத்து, மீண்டும் டெசோவின் நோக்கத்தினை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று திராவிடர் கழகம் கருதுகிறது” எனக் கூறியிருக்கிறார்.

தனி ஈழம்தான் ஒரே தீர்வாம். போர் முடிவுற்ற நாட்களில் தமிழர்கள் சிங்களர்களோடு இணங்கி வாழப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும் என்று கருணாநிதியின் செல்லப் பிராணியான பெரும் பேராசிரியர் அன்பழகன் பிதற்றியதை யாரும் மறக்க வில்லை. அதனைத் தொடர்ந்து தி.மு.க.வின் அதிகார்ப்பூர்வ நாளேடான ‘முரசொலி’யில் ஈழத் தமிழர்களை ‘சிங்களத் தமிழர்கள்’ என்று குறிப்பிட்டு செய்திகளும் விளம்பரங்களும் வெளியாயின. இவை யாவற்றையும் மிஞ்சும் விதத்தில் தற்போது இலங்கை அரசு தலைவர் பிரபாகரன் ‘இறந்ததாக’க் கூறி அவரது வீட்டிற்கு சுற்றுலா பயணிகளை அனுமதித்ததை தி.மு.க.வின் சன் தொலைக்காட்சி மிக ஆர்வமாக திரும்ப திரும்பக் காட்டி தனது ராஜ(பக்சே) விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தியது.

இப்போது தனி ஈழம்தான் ஒரே தீர்வாம். ‘டெசோ’வை மீண்டும் தொடங்க வேண்டுமாம். மீண்டும் தனது அரசியலுக்கு ஈழ விடுதலையை பலியிட ஆயத்தாமாகிறார் கருணா.
முன்பு ஏமாந்தோம். இப்போது என்ன செய்யப் போகிறோம்?