ஐ.நா அதிகாரிகளை தமிழீழ இனப்படுகொலையின் குற்றவாளிகளாக விசாரிக்க.

ஐ.நா அதிகாரிகளை தமிழீழ இனப்படுகொலையின் குற்றவாளிகளாக விசாரிக்க கோரி மே17 இயக்கம் சார்பில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம்.டிசம்பர் 16,2012, ஞாயிறு:இலங்கையில் நடைபெற்ற தமிழினப் படுகொலையில் ஐ.நா அதிகாரிகளான பான் கி மூன், ஜான் ஹோம்ஸ், விஜய் நம்பியார் ஆகியோரை குற்றவாளிகளாக விசாரிக்க கோரி சென்னை வள்ளுவர் கோட்டம் அருகில் ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை மே17 இயக்கம் சார்பில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெற்றது.இக்கூட்டத்தில் தமிழினப் படுகொலையில் ஐ.நா உயர் அதிகாரிகள் இலங்கைக்கு துணை நின்றதற்கான ஆதாரங்களும் அளிக்கப்பட்டன.

 

 

 

 

 

 

 

 

  சமீபத்தில் சார்லஸ் பெட்ரி வெளியிட்ட இலங்கை பற்றிய ஐ.நா உள் விவகார அறிக்கையில் மறைக்கப்பட்ட விடயங்களும் வெளியிடப்பட்டன.மே17 இயக்கத்தின் உமர் அவ்ர்கள் பேசுகையில், மே 15, 2009 அன்று இலங்கையில் இனப்படுகொலை நடக்கப்போகிறது என இனப்படுகொலை தடுப்பு அதிகாரி ஃபிரன்சிஸ் டெங் அளித்த அறிக்கை புறக்கணிக்கப்படுகிறது. மனிதாபிமான விவகாரங்களுக்கான ஒருங்கிணைப்பு அலுவலகத்தின்(OCHA-Office for the Coordination of Humanitarian Affairs) அதிகாரி ஜான் ஹோம்ஸ் அபயக் குரல் எழுப்பி தமிழர்கள் அனுப்பும் மின்னஞ்சலை படிக்காமலே அழித்து விடுவேன் எனக் கூறினார். பான் கி மூனின் உதவியாளர் மிச்செல் மோண்டாஸ், போரில் எத்தனை தமிழர்கள் உயிரிழந்தார்கள் எனக் கேட்ட்தற்கு உடல்களை எண்ணுவது எங்கள் பணியல்ல என்று கூறினார். போரில் நடக்கும் படுகொலைகளை தடுக்க, போர் முனைக்கு சென்று கவனிக்க வேண்டிய இலங்கைக்கான ஐ.நாவின் உயர் அதிகாரி விஜய் நம்பியார் தட்ப வெப்பம் சரியில்லாத்தால் போகவில்லை என கூறினார். ஒரு நாட்டில் நடக்கும் மனித உரிமை மீற்ல்களை தடுக்க பக்கத்து நாட்டு அதிகாரிகளை நியமிப்பதில்லை என்பதை மீறி பான் கி மூன் இந்தியரான விஜய் நம்பியாரை இலங்கையில் நியமித்தார். இலங்கை மீது சர்வதேச விசாரணை வேண்டும் என மனித உரிமைகள் அவையின் நவி பிள்ளை உள்ளிட்டோர் கூறியபோது அதை தடுத்தவர்கள் பான் கி மூன், விஜய் நம்பியார் மற்றும் ஜான் ஹோம்ஸ்.போரின் இறுதிக் காலங்களில் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கையை வெளியிடாமல் விஜய் நம்பியார் மற்றும் ஜான் ஹோம்ஸ் தடுத்தனர் என்பன போன்ற விவரங்களை அளித்தார்.மதிமுக தொழிற்சங்க தலைவர் அந்திரிதாஸ் பேசுகையில், இந்தியாவிற்கும் ஈழப் படுகொலையில் இனப்படுகொலையில் சமபங்கு இருக்கிறதெனவும், இந்திய அரசு தான் முதல் குற்றவாளி என்றும், வேலியே பயிரை மேய்ந்த கதையாக ஐ.நாவும் தமிழினப் படுகொலையை கூட்டு சேர்ந்து நடத்தியது என்றும் கூறினார்.திராவிடர் விடுதலைக் கழகத்தின் தபசிகுமரன் பேசுகையில், ஐ.நா வை நாமெல்லாம் பிரச்சினைகளை தீர்த்துவைக்கக் கூடிய இடமாக பார்த்து வந்தோம். ஆனால் இப்போது ஐ.நாவே பிரச்சினைக்குரிய இடமாக நிற்கிறது. நாம் அனைவரும் நமக்கான தீர்வை நோக்கிய போராட்டங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்று கூறினார்இயக்குனர் புகழேந்தி தங்கராஜ் அவர்கள் பேசியபோது "கருணாநிதி மட்டும் தான் மிகப்பெரிய துரோகி என்று நினைத்தோம், ஆனால் இப்போது தான் தெரிகிறது பான் கி மூனும் மிகப்பெரிய துரோகி என்று.மேலும் இறுதிக்கட்ட நாட்களில் நடந்த போரின் போது இரவு ஏழு மணிக்கு சிங்கள அரசால் தொடங்கிய வான்வழி தாக்குதல் விடியற்காலை வரை தொடர்ந்தது. விடிந்த பின்பு அங்குள்ள நிலையினை பார்த்த பல பெண்கள் மயங்கி விழுந்தனர். காரணம் இரவு முழுவதும் நடந்த தாக்குதல்களால் குண்டடிப்பட்டு குழந்தைகளில் உடல் உறுப்புகள் சிதறி மரங்களின் கிளைகளில் தொங்கியது. இந்த நிகழ்வுகள் ஐ.நா அதிகாரிகளுக்கு தெரியாதா என்றும் கேள்வி எழுப்பினார்.மேலும் ஐ.நா அதிகாரிகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தை நாம் தொடர்ந்து முன்னெடுக்க வேண்டும் என்றும் கூறினார் .தமிழ்த்தேச விடுதலை இயக்கத்தின் பொதுச்செயலாளர் தியாகு அவர்கள் உரையாற்றுகையில், ஐ.நா வின் கட்டமைப்பு மற்றும் வரையறைகள் பற்றியும், பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்ட தேசிய இனங்களின் வரலாறுகள் பற்றியும், ஐ.நா வை எதிர்த்து போராடும் போதுதான் நம் கோரிக்கைகள் முன்நகர்த்தப்படும் என்றும் பேசினார். காலத்திற்கேற்ப ஈழத்திற்கான போராட்ட முறைகள் மாற வேண்டும் என்று கூறினார்.தமிழக வாழ்வுரிமைக் கட்சியின் தலைவர் தீரன் பேசுகையில், தமிழீழ விடுதலையின் அவசியம் குறித்தும், தமிழர்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து ஐ.நாவுக்கு எதிராக போராட வேண்டியது அவசியம் என்றும், இந்தியா முழுதும் உள்ள தலைவர்களுக்கு ஈழத்தை பற்றிய செய்திகளை கொண்டு சேர்ப்பதும் முக்கியம் என்றும் கூறினார். ஐ.நா சபைக்கு சென்று திமுக மனு கொடுத்தது ஏமாற்று வேலை என்றும் கூறினார்.தமிழ்த்தேச பொதுவுடைமைக் கட்சியின் அருணபாரதி பேசுகையில்,இந்திய அரசு ஒரு நாளும் தமிழர்களுக்காக உதவ முன்வராது. ஆகவே விடுதலைக்காகப் போராடும் அனைத்து தேசிய இன்ங்களும் ஒன்று சேர்ந்து நான்காம் உலக நாடுகளை உருவாக்க வேண்டும் என்று கூறினார். தமிழர் முன்னேற்ற கழகத்தின் தலைவர் அதியமான் பேசுகையில், தமிழீழத்திற்கு ஆதரவாக இருக்கும் திமுக, அதிமுக தவிர்த்த அனைத்து ஆதரவு சக்திகளும் இணைத்து ஒரு அணியை அமைத்து தமிழீழத்திற்கான முன்னெடுப்புகளை எடுத்து செல்ல வேண்டும் என்று கூறினார்.மே17 இயக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் திருமுருகன் பேசுகையில், ஐ.நாவினுடைய இனப்படுகொலை தடுப்பு அமைப்பு செயல்படவில்லை. மனித உரிமை அமைப்புகள் இயங்கவில்லை. மனிதாபிமான உதவிகள் என்ற பெயரில் ஏமாற்றுவேலைகள் மட்டுமே நடந்தன. சர்வதேச விதிகள் எவற்றையும் ஐ.நா இலங்கையில் பின்பற்றவில்லை. கொல்லப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையை தொடர்ந்து வெளியிடாமல் ஐ.நா மறைத்து வந்துள்ளது. தொடர்ந்து தமிழர்களுக்கான நீதியை இலங்கை அரசுடன் சேர்ந்து ஐ.நா அதிகாரிகள் மறுத்துள்ளனர். ஐ.நா வளாகத்தில் நீதி கேட்டு தீக்குளித்த முருகதாசன் நினைவு நாளையொட்டி பிப்ரவரி 13 ம் தேதி ஐ.நாவை முற்றுகையிடும் மிகப் பெரிய போராட்ட்த்தை உலகம் முழுமைக்கும் தமிழர்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து நடத்த வேண்டும் என்று கூறினார்.இந்த கண்டன ஆர்ப்பாட்ட்த்தில் நூற்றுக்கணக்கான பொது மக்களும், அனைத்து தமிழ் இயக்கங்கள் மற்றும் கட்சிகளைச் சேர்ந்த தமிழ் உணர்வாளர்களும் கலந்து கொண்டு ஐ.நா அதிகாரிகளை விசாரிக்க வேண்டும், தமிழ் மக்களுக்கான பொது வாக்கெடுப்பு நட்த்த வேண்டும் என முழக்கங்களை எழுப்பினர்.இலங்கை இனப்படுகொலை பற்றிய புகைப்பட கண்காட்சியும் பொதுமக்கள் பார்வைக்காக வைக்கப்பட்டிருந்த்து

இராமேஸ்வரம் மீனவர்கள் மீது தாக்குதல்!

இராமேஸ்வரம் மீனவர்கள் மீது தாக்குதல்!

இலங்கை கடற்படை அட்டூழியம்! ஒரு மாதத்தில் 5வது சம்பவம்

                       
தனுஷ்கோடி அருகே நடுக்கடலில் மீன்பிடித்துக் கொண்டிருந்த இராமேஸ்வரம்...

மீனவர்களின் விசைப்படகுகளை இலங்கை கடற்படையினர் துப்பாக்கியால் சுட்டபடியே வந்து சுற்றிவளைத்து தாக்குதல் நடத்தினர்.
அவர்களிடம் இருந்த மீன்பிடி சாதனங்கள், ஜிபிஎஸ் கருவி, செல்போன்களையும் பறித்துக் கொண்டு விரட்டியடித்தனர்.

இராமேஸ்வரத்தில் இருந்து 650க்கும் அதிகமான விசைப்படகுகளில் நேற்று அதிகாலை மீனவர்கள் கடலுக்குச் சென்றனர். இதில் ஒரு சிலர் தனுஷ்கோடிக்கும், தலைமன்னாருக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியில் மீன்பிடித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

இரவு 8 மணியளவில், இரு பெரிய ரோந்து கப்பல்களில் இலங்கை கடற்படையினர் அங்கு வந்தனர். வானத்தை நோக்கி துப்பாக்கியால் சுட்டபடி வந்த அவர்கள், ராமேஸ்வரம் மீனவர்களின் படகுகளை சுற்றி வளைத்தனர்.

படகுகளில் இருந்த மீனவர்களை பிளாஸ்டிக் பைப், பலகைகளால் சரமாரியாக தாக்கினர். கற்களால் படகுகளின் கண்ணாடிகளை அடித்து நொறுக்கினர்.

படகில் இருந்த லட்சக்கணக்கான ரூபாய் மதிப்புள்ள போட் பலகைகள் மற்றும் மீன் பிடி வலைகளை வெட்டி நாசப்படுத்தி, கடலில் தூக்கி வீசினர். ‘

இனி இந்தப்பக்கம் வந்தால், சுட்டுத் தள்ளிவிடுவோம் என எச்சரித்து விரட்டியடித்தனர்.

இதனால், மிகக்குறைந்த மீன்பாடுடன் மீனவர்கள் இன்றுகாலை கரை திரும்பினர்.

இலங்கை கடற்படை நடத்திய தாக்குதலில் மீனவர்கள் சகாயம், ராஜ் ஆகியோரின் படகுகள் உள்பட இருபதுக்கும் அதிகமான படகுகள் சேதமடைந்தன. இந்தப்படகுகளில் இருந்த மீன்பிடி வலைகள் மற்றும் விலை உயர்ந்த பொருட்கள் நாசப்படுத்தப்பட்டன.

இலங்கை கடற்படையால் மீனவர்கள் தொடர்ந்து தாக்கப்படுவது இராமேஸ்வரம் பகுதியில் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. தாக்குதல் குறித்து மீனவர்கள் மாரிநம்பு (30), ஆரோக்கியம் (29), சந்தியா (29) கூறுகையில்,

‘‘இரவில் மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்த போது பெரிய கப்பல்களில் அங்கு வந்த இலங்கை கடற்படையினர் எங்களை சுற்றிவளைத்து தாக்கி காயப்படுத்தினர். வலைகளை வெட்டி நாசப்படுத்தியதுடன், எங்களிடம் இருந்த ஜிபிஎஸ் கருவிகள், செல்போன் ஆகியவற்றையும் பறித்துக் கொண்டனர்.

இனி இந்தப்பக்கம் வந்தால், சுட்டு விடுவோம் என மிரட்டி விரட்டியடித்தனர். இலங்கை கடற்படையின் அத்துமீறல்கள் நாளுக்குநாள் அதிகரிப்பதால், இனிவரும் நாட்களில் மீன்பிடிக்க கடலுக்குச் செல்லவே அச்சமாக இருக்கிறது என்றனர்.

ஒரு மாதத்தில் 5வது சம்பவம்

பாக் ஜலசந்தி கடற்பகுதியில், இலங்கை கடற்படையால் இராமேஸ்வரம் பகுதி மீனவர்கள் தாக்கப்படுவது கடந்த ஒரு மாதத்தில் இது ஐந்தாவது சம்பவம்.

இந்த தாக்குதல்களில் ஐம்பதுக்கும் அதிகமான படகுகளில் மீன்பிடி சாதனங்கள் சேதமடைந்துள்ளன.

விசைப்படகு மீனவர்களுக்கு ரூ.40 லட்சத்துக்கும் அதிகமாக இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளது.

முப்பதுக்கும் அதிகமான மீனவர்கள் இலங்கை கடற்படை தாக்குதலில் காயமடைந்து சிகிச்சை பெறுகின்றனர்.

இந்தத் தாக்குதல்களில், இலங்கை கடற்படையினர் இருமுறை மீனவர்கள் மீது துப்பாக்கிச்சூடும் நடத்தியிருக்கின்றனர்.

'நாட்டுப்பற்றாளர் மதிப்பளிப்பு' திரு.முருகுப்பிள்ளை கிருஸ்ணமூர்த்தி அவர்கள்.

                                                                                                                     

                                                                                                      ஈழ மகான் தமிழ்

                  

                 

'நாட்டுப்பற்றாளர் மதிப்பளிப்பு' திரு.முருகுப்பிள்ளை கிருஸ்ணமூர்த்தி அவர்கள்.


சிறிலங்கா அரசு தமிழினத்தின் மீது நடத்தி வரும் இன அழிப்பு நடவடிக்கைக்கு எதிரான தமிழ்த்
தேசியப் பணியினைத் தாயகத்திலும் புலம்பெயர்ந்த தேசத்திலும் திறம்படச் செய்து வந்த
...

திரு.முருகுப்பிள்ளை கிருஸ்ணமூர்த்தி அவர்களை நாம் இழந்து விட்டோம்.

திரு.முருகுப்பிள்ளை கிருஸ்ணமூர்த்தி அவர்கள் மிக நீண்டகாலமாக அவுஸ்ரேலியாவில்
வாழ்ந்துவந்த போதிலும் தனது தாய்மண் மீதான தீராப்பற்றின் காரணமாக 2002ஆம் ஆண்டில்
இருந்து தமிழீழ விடுதலைப் பயணத்தில் தானும் சேர்ந்து கொண்டு உறுதி தளராத ஒரு தேசப்
பணியாளனாகத் திகழ்ந்தார்.

கிருஸ்ணமூர்த்தி ஆசிரியர் விடுதலைப் போராட்டம் பற்றியும் அதற்கான அவசியம் பற்றியும்
நன்குணர்ந்தவர். தாயகத்தில் இளந்தலைமுறையினரை அறிவுமிக்க நாட்டின் சிற்பிகளாக உருவாக்குமாறு தேசம் அவரிடம் கேட்டதற்கமைய அப்பணியினை ஏற்றுப் புதிய அணுகுமுறையுடன் ஆங்கிலமும் கணிதமும் கற்றுக்கொடுத்தார். அவர் ஒரு சிறந்த ஆசிரியரும் நல்ல விளையாட்டு வீரனும் ஆவார். அதனால் வெறும் வகுப்பறைப் போதனை முறைகளை மட்டும் பயன்படுத்துவதோடு நின்றுவிடாது விளையாட்டுத்திடலிலும் மாணவர்களை ஈர்க்கும் வண்ணம் கற்றுக் கொடுத்தார். அத்தோடு தேசத்திற்குத் தேவை ஏற்படும் போதெல்லாம் புலம்பெயர் விடுதலைத் தளத்திலும் தனக்கான அரசியற் கடமைகளை ஒரு கணமும் பின்னிற்காது முழுமூச்சுடன் செய்துவந்தார்.

கொடிய நோயினால் உடல் தளர்ந்து கண் மூடும் வேளையிலும் தமிழீழக் கனவுடனேயே அவர்
எம்மை விட்டுச்சென்றுள்ளார். திரு.முருகுப்பிள்ளை கிருஸ்ணமூர்த்தி அவர்களின் பிரிவு தேசியப்
பணியில் ஒரு வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்தி அவரது குடும்பத்தினருக்கும் பேரிழப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
திரு.முருகுப்பிள்ளை கிருஸ்ணமூர்த்தி அவர்களின் பிரிவாற் துயருறும் அவரது குடும்பத்தினருக்கும்
அவுஸ்திரேலியா வாழ் தமிழ்த்தேசியச் செயற்பாட்டாளர்களுக்கும் தமிழ்பேசும் மக்களோடு இணைந்து
எமது ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம்.

தமிழ்த்தேசியப் பணியில் அயராது உழைத்து வந்த திரு.முருகுப்பிள்ளை கிருஸ்ணமூர்த்தி
அவர்களுக்கு 'நாட்டுப்பற்றாளர்' என மதிப்பளிப்பதில் நாம் பெருமைகொள்கின்றோம்.

'புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்'

இலங்கையின் போர்க்குற்றத்தை உலகம் புறக்கணிப்பது ஏன்?!– கனேடிய எழுத்தாளர் எலிஸபெத் ஹக்

                     

 

இலங்கையின் போர்க்குற்றத்தை உலகம் புறக்கணிப்பது ஏன்?!– கனேடிய எழுத்தாளர் எலிஸபெத் ஹக் கேள்வி


இலங்கையில் இடம்பெற்ற படுகொலைகள் தொடர்பில் எவரும் சிறிது கவனம் செலுத்த முன்வரவில்லை. இந்த விடயத்தில் மேற்குலகம் தனது மனசாட்சியுடன் நடக்கவில்லை. இவ்வாறு கனடிய எழுத்தாளர் எலிஸபெத் ஹக் (Elizabeth Haq) தனது மன ஆதங்கத்தை கனேடிய நஷனல் போஸ்ட் ஊடகத்தில் பதிவு செய்தள்ளார்.
இலங்கை அரசாங்கத்திற்கும் தமிழ்ப் புலிகள் ...

என அறியப்படும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் தொடரப்பட்ட நீண்ட கால உள்நாட்டு யுத்தமானது 2009ல் முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்ட போது உண்மையில் எத்தனை ஆயிரம் மக்கள் கொல்லப்பட்டனர் என்பது எவருக்கும் தெரியாது.

நிச்சயமாக, இது இந்த யுத்தமானது அண்மைக் காலங்களில் உலகம் சாட்சியாகவுள்ள மிகப் பயங்கரமான குருதி தோய்ந்த ஒரு யுத்தமாக காணப்படுகிறது. ஆனால் சிறிலங்காவுக்கு வெளியிலுள்ள எவரும் இது தொடர்பில் தமது கவனத்தைச் செலுத்தவில்லை.

இரு தரப்புகளுக்குமிடையில் ஏற்பட்ட இந்த யுத்தம் தொடரப்பட்டு பல ஆண்டுகளின் பின்னர் அதாவது 1980களில் விடுதலைப் புலிகள் தற்கொலைக் குண்டுத் தாக்குதல்களை மேற்கொள்ளத் தொடங்கினர். இதனைத் தொடர்ந்து கடந்த பத்தாண்டில் தீவிரம் பெற்ற இந்த யுத்தத்தின் விளைவாக மிகப் பெரிய இனப்படுகொலை ஒன்றை இலங்கை அரசாங்கம் மேற்கொண்ட போதிலும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை இதில் எவ்வித கவனத்தையும் செலுத்தவில்லை. அண்மையில் ஐ.நா வெளியிட்ட இதன் உள்ளக அறிக்கையில், ஐ.நா பொதுச் செயலாளர் இலங்கையில் மோதல் இடம்பெற்ற வேளையில் ஐ.நா அங்கு செயற்படாதது மிகப் பெரிய தவறு என சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்.

பி.பி.சி ஊடக சேவையின் முன்னாள் செய்தியாளரான பிரான்செஸ் ஹரிசன் அண்மையில் தான் எழுதி வெளியிட்ட ‘மரணங்கள் இன்னமும் எண்ணப்படுகின்றன’ என்ற நூலில் இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போரின் இறுதிக்கட்டத்தில் இடம்பெற்ற சம்பவங்களை மிக விரிவாகப் பதிவுசெய்துள்ளார். இந்த யுத்தத்திலிருந்து உயிர் மீண்டவர்களின் மனதை உருக்கும் உண்மைச் சம்பவங்கள் ‘ஐக்கிய நாடுகள் சபை கவனிக்கத் தவறிய யுத்தம்’ என்ற உபதலைப்பின் கீழ் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளது.

9/11 ற்குப் பின்னான உலகில் இலங்கை அரசாங்கமானது பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான யுத்தம் என்ற பெயரில் புலிகளை அழிப்பதில் தீவிரம் காட்டியதுடன், புலிகளை இலகுவில் அழிப்பதற்கான கருவியாக பயங்கரவாதத்தை தனது கையில் எடுத்துக் கொண்டதாகவும் ஆனால் இது மேலும் இலங்கையிலுள்ள சிறுபான்மை இனங்களுக்கிடையில் ஆழமான கசப்புணர்வை ஏற்படுத்தியுள்ளதாகவும் ஹரிசன் தனது நூலில் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்த யுத்தத்தை முன்னெடுப்பதில் இலங்கை இராணுவம், ஐ.நா உறுப்பு நாடுகளான அமெரிக்கா, கனடா, சீனா, இந்தியா, இஸ்ரேல் போன்ற நாடுகளின் உதவியையும் பெற்றுக்கொண்டது. 2008 காலப்பகுதியில் இலங்கைக்கு சீனா அதிக ஆயுதங்களை விற்பனை செய்ததாக ஹரிசன் தனது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

புலிகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த மிக ஒடுங்கிய சதுப்பு நிலப்பகுதியில் அகப்பட்டுத் தவித்த மக்கள் மீது இலங்கை அரசாங்கம் மேற்கொண்ட இறுதிக் கட்டத் தாக்குதலில் 40,000 வரையான மக்கள் கொல்லப்பட்டதாக ஐ.நா அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இந்த எண்ணிக்கையானது 70,000 வரை இருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது.

மரணங்கள் இன்னமும் எண்ணப்படுகின்றன என்ற ஹரிசனின் நூலில் யுத்தத்திலிருந்து மீண்ட 10 பேரின் சாட்சியங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. மதகுரு, அருட்சகோதரி, புலி உறுப்பினர் ஒருவரின் தாய் போன்ற உப தலைப்புக்களில் இந்தக் கதைகளை பதிவு செய்துள்ள ஹரிசன் இதன் மூலம் இவர்களின் அனுபவங்களை மேலும் வலிதாக்கியுள்ளார்.

இந்தக் கதைகள் உண்மையானவையாகவும், கண்டிப்பானதாகவும் உள்ளபோதிலும், வாசிக்கின்றவர்களின் மனங்களை உருவகவைக்கின்றன. குழந்தைகள் படுகொலை செய்யப்பட்டமை, அரசாங்க படைத்தரப்பின் சோதனைச் சாவடிகளில் பெண்கள் வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டமை, பாதுகாப்பு வலயங்களில் அமைக்கப்பட்ட வைத்தியசாலைகள் மீது மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதல்கள் போன்றவற்றை ஹரிசன் தனது நூலில் ஆதரங்களுடன் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார்.


இலங்கையின் இறுதி யுத்தத்தின் போது அதன் வடக்கு கிழக்கில் வாழ்ந்த தமிழ் மக்கள் மீதான இனப்படுகொலை தொடர்பில் கல்விமான்களும் சட்டவாளர்களும் ஆழமாக விவாதிக்க வேண்டும் என அண்மையில் ஹரிசன் தெரிவித்துள்ளார்.

நீண்ட கால அடிப்படையில் ஒரு சமூகத்தை நேரடியாக அல்லது மறைமுகமாக அழிப்பது இனப்படுகொலையா என என்னிடம் வினவினால் அதற்கு நான் ஆம் எனப் பதிலளிப்பேன்” என றியேர்சன் பல்கலைக்கழகத்தில் கோட்பாடு மற்றும் பொது நிர்வாகத் துறையின் பேராசிரியர் அபர்ணா சுந்தர் இவ்வாறு தெரிவித்துள்ளார்.

இலங்கையில் அடிப்படை மக்கள் உரிமை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் இது இங்கு கேள்விக்குறியாக உள்ளது. இங்கு தேர்தல்கள் நீதியற்ற முறையில் நடாத்தப்படுகின்றன. அரசாங்கத்தை எதிர்கொள்வதற்கான அடிப்படைக் கட்டமைப்பு இங்கு காணப்படவில்லை. இங்கு அடக்குமுறை நிலவுகிறது” எனவும் சுந்தர் தெரிவித்துள்ளார்.

உலகில் பாலஸ்தீனம் மற்றும் சிரியர் எதிர்நோக்கும் துன்பங்கள் தொடர்பாக கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. ஆனால் இலங்கையில் இடம்பெற்ற படுகொலைகள் தொடர்பில் எவரும் சிறிது கவனம் செலுத்த முன்வரவில்லை. இந்த விடயத்தில் மேற்குலகம் தனது மனசாட்சியுடன் நடக்கவில்லை.

இலங்கையில் அடுத்த ஆண்டில் நடைபெறவுள்ள பொதுநலவாய நாடுகளின் மாநாட்டில் கலந்துகொள்ளாது புறக்கணிக்க திட்டமிட்டுள்ளதாக கனேடிய பிரதமர் ஸ்டீபன் கார்ப்பர் எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தமை இலங்கை தொடர்பில் உலகம் தனது கவனத்தை திருப்பியதற்கான ஆரம்பமாக உள்ளது.

இதேபோன்று இலங்கையில் இடம்பெற்ற குருதி தோய்ந்த யுத்தம் தொடர்பாக ஏனைய உலக நாடுகள் கேள்வி கேட்க முன்வரவேண்டியது மிக இன்றியமையாத ஒன்றாகும்.

புலிகளின் மர்மங்களை ஆட்லறிகள் மூலம் உறுத்திப்படுத்தியது நீலம் புயல்!

புலிகளின் மர்மங்களை ஆட்லறிகள் மூலம் உறுத்திப்படுத்தியது நீலம் புயல்!

04 நவம்பர் 2012, 09:00.23 AM 

போர் முடிவுக்கு வந்து மூன்றரை ஆண்டுகள் முடிந்து போன போதும் அவ்வப்போது விடுதலைப் புலிகளையும் அவர்களின் பலத்தையும் நினைவுபடுத்தும் சம்பவங்கள்

நடந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன.

கடந்த வாரம் வங்கக்கடலில் உருவான நீலம் புயல் முல்லைத்தீவைத் தாக்கப் போவதாகப் பயமுறுத்திவிட்டு தமிழ்நாட்டை நோக்கி நகர்ந்து போனது.

இந்தப் புயல் விடுதலைப்புலிகளால் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த ஆயுதங்களையும் வெளியே கொண்டுவந்து விட்டது.

                              

இறுதிப்போர் நடந்த முள்ளிவாய்க்கால் பிரதேசத்தில் கடற்கரை மணலில் விடுதலைப்புலிகள் புதைத்து வைத்திருந்த மூன்று ஆட்லறிகள் ஒரே நேரத்தில் படையினரின் கண்களில் அகப்பட்டன. இதற்கு முன்னர் விடுதலைப்புலிகளின் பல ஆட்லறிகளை இலங்கை இராணுவத்தினர் மீட்டிருந்தனர்.

வாகரையிலும் தொப்பிகலையிலும் புதுக்குடியிருப்பு மேற்கேயும் ஆனந்தபுரம் சமரின் போதும் தேவிபுரம் காட்டுப் பகுதியிலும் விடுதலைப்புலிகளின் ஆட்லறிகளை இலங்கைப் படையினர் கண்டுபிடித்திருந்தனர்.

ஆனால் இறுதிப்போர் நடந்த முள்ளிவாய்க்காலில் ஒரு ஆட்லறி கூட இராணுவத்தினரின் கைகளில் சிக்கவில்லை.

இறுதிப்போர் நடந்த முள்ளிவாய்க்காலில் 2009 மே 17ம் திகதி விடுதலைப்புலிகள் கனரக ஆயுதங்கள் பலவற்றை ஒரே இடத்தில் வைத்து அழித்திருந்தனர்.

அவ்வாறு அழிக்கப்பட்ட பல டாங்கிகள் கனரக வாகனங்கள் விமான எதிர்ப்பு பீரங்கிகள் போன்றவற்றை தீயில் கருகிய நிலையில் இராணுவத்தினர் கண்டுபிடித்திருந்தனர்.

எனினும் அப்போது அழிக்கப்பட்ட நிலையில்கூட ஒரு ஆட்லறியையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

போரின் கடைசி நாட்களில் அரசபடையினரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஆயுதங்களில் பெரும்பாலானவை தன்னியங்கத் துப்பாக்கிகள் இயந்திர துப்பாக்கிகள் போன்ற சிறிய ஆயுதங்கள் தான்.

ஆனந்தபுரம் சமருக்குப் பின்னர் விடுதலைப்புலிகளின் கனரக ஆயுதங்களை அரச படையினரால் பெருமளவு கைப்பற்ற முடியவில்லை.

விடுதலைப்புலிகளின் கணிசமானவளவு ஆயுதங்கள் இருந்ததை அரச படையினர் அழித்திருந்த போதும் கடைசிநேரத்தில் அவை எங்கே போயின, அவற்றிற்கு என்னவாயிற்று என்ற கேள்வி இருந்தே வந்தது.

2006க்கும் 2009ம் ஆண்டுக்கும் இடையில் விடுதலைப்புலிகளின் 85 மில்லி மீற்றர் ஆடலறி - 01, 122 மில்லி மீற்றர் ஆட்லறி - 01, 130 மில்லிமீற்றர் ஆட்லறிகள் - 08, 152 மில்லிமீற்றர் ஆட்லறிகள் - 05 என்பவற்றை மீட்டதாக பாதுகாப்பு அமைச்சு கடந்த ஆண்டு வெளியிட்ட Humanitarian Operation Factual Analysis என்ற அறிக்கையில் கூறியிருந்தது.

புலிகளிடம் இருந்து கைப்பற்றப்பட்ட மொத்தம் 15 ஆட்லறிகளில் 6 ஆட்லறிகள் அழிக்கப்பட்ட நிலையில் அல்லது பயன்படுத்த முடியாத நிலையில் மீட்கப்பட்டவை.

எஞ்சியவைதான பயன்பாட்டு நிலையில் இருந்தன.

இந்தநிலையில் தான் முதன்முறையாக ஒரேநேரத்தில் விடுதலைப்புலிகளின் 5 ஆட்லறிகளை நீலம் புயல் வெளியே கொண்டுவந்துள்ளது.

2009 மே 18ம்' திகதி போர் முடிவுக்கு வந்த பின்னர் முள்ளிவாய்க்காலில் இராணுவத்தினர் ஆயுதங்களையும் புலிகளின் ஏனைய பொருட்களையும் சல்லடை போட்டு தேடுதல் நடத்தியிருந்தனர்.

குறிப்பிட்ட சில சதுர கிலோமீற்றர் பரப்பளவை மட்டும் கொண்ட அந்தக் குறுகிய நிலப்பரப்பில் இந்தத் தேடுதல்கள் சுமார் மூன்று ஆண்டுகள் வரை இடம்பெற்றிருந்தன.

இந்தளவு காலமும் படையினரின் கண்களில் அகப்படாத இந்த ஆட்லறிகள் புயலினால் வெளிப்பட்டுள்ளன. விடுதலைப்புலிகளுக்கு போரின் கடைசி நேரம் வரை ஆட்லறிகளை பயன்படுத்தக்கூடிய நிலை இருந்திருக்கவில்லை.

அதற்கு மூன்று காரணங்களைக் குறிப்பிடலாம். அவர்களிடம் இறுதிக்கட்டத்தில் போதிய ஆட்லறி குண்டுகள் இருக்கவில்லை.

கப்பலகள் மூலம் வெளியிலிருந்து குண்டுகளை கொண்டுவரும் வசதிகள் முற்றாகவே இல்லாமல் போனதால் அவற்றைப் பயன்படுத்த முடியாத கட்டம் ஏற்பட்டது

விடுதலைப்புலிகளிடமிருந்து இராணுவம் கைப்பற்றிய ஆயுதங்களின் பட்டியலில் கைப்பற்றப்பட்ட மோட்டார் குண்டுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் ஆட்லறி குண்டுகள் மிகமிகக் குறைவு.

அதைவிட ஆனந்தபுரம் சமரின்போது விடுதலைப்புலிகளின் ஆட்லறிகள் மட்டும் படையினரிடம் சிக்கவில்லை.

ஆட்லறிகளை இயக்கும் திறமையான தளபதிகள் போராளிகள் பலரும் அந்த முற்றுகைச் சமரில் பலியாகினர். அவர்களில் பிரிகேடியர் மணிவண்ணன், கேணல் கோபால் போன்றவாகள் ஆட்லறி படைப்பிரிவைச் சோ்ந்த முக்கியமான தளபதிகள்.

அதைவிட ஆட்லறி படைப்பிரிவைக் கையாண்ட மற்றொரு தளபதியான பிரிகேடியர் பானுவும் இந்தச் சமரில் படுகாயமடைந்தார்.

போரின் இறுதி நாட்களில் ஆட்லறி குண்டு கையிருப்பு குறைந்து போனதாலும் அவற்றை இயக்கும் திறமையான போராளிகளின் பற்றாக்குறையாலும் ஆட்லறிகளை முன்னரே புலிகள் மறைத்துவிட்டதாக கருதப்படுகிறது.

அதேவேளை மோதல் சிறிய இடத்திற்குள் குறுகிப் போனபோது ஆடலறிகளை பெரிதாக பயன்படுத்த முடியாத நிலையும் புலிகளுக்கிருந்தது.

கண்ணுக்கு முன்னே நின்ற அரசபடையினர் மீது தாக்குதல் நடத்துவதற்கு அங்கே ஆட்லறிகள் தேவைப்படவில்லை.

அவற்றை குறுந்தூரத் தாக்குதல்களுக்கு பயன்படுத்தவும் முடியாது.

அதேவேளை பின்புலப் படைத்தளங்களை அவற்றின் மூலம் தாக்குவதாலும் எதையும் சாதிக்கமுடியாது என்பதால் புலிகள் முன்னரே அவற்றை பாதுகாப்பாக மறைத்திருக்கலாம் எனக்கருதப்படுகிறது.

போரின் கடைசிநாட்களில் முள்ளிவாய்க்கால் கடற்கரையில் இந்த ஆட்லறிகள் புதைக்கப்பட்டிருந்தால் அவை நிச்சயம் இராணுவத்தினரின் கண்களில் சுலபமாகவே சிக்கியிருக்கும்.

அதேவேளை இந்தப் புதைப்பு நடவடிக்கையை அறிந்த புலிகள் எவரும் அரசபடையினரிடம் சிக்கவில்லைப் போலவும் உள்ளது.

அப்படி எவராவது சிக்கியிருந்தால் அவர்களிடமிருந்து இதுபற்றிய தகவல்களை படைத்தரப்பினர் விசாரணைகளின்போது கறந்திருப்பார்கள்.

சில வேளைகளில் அறிந்திருந்த ஒரு சிலர் இது பற்றி மூச்சுவிடாமல் இருந்திருக்கவும் வாய்ப்புகள் உள்ளன.

எவ்வாறாயினும் இந்த ஆட்லறிகள் வெளிப்பட்டதன் மூலம் புலிகளின் ஆயுதப் புதையல்கள் இன்னமும் முழுமையாகக் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை என்ற உண்மையை உணர்த்தியுள்ளது.

இந்தநிலையில் விடுதலைப்புலிகளின் இந்த ஆட்லறிகள் அவர்களுக்கு எவ்வாறு கிடைத்தன. இவை வெளிநாடுகளிலிருந்து வாங்கப்பட்டவையா? அல்லது அரசபடையினரிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்டவையா? என்ற கேள்வி வலுப்பெற்றுள்ளது. அதேவேளை விடுதலைப்புலிகள் ஆட்லறிகளை அரச படையினரிடமிருந்து கைப்பற்றிய சம்பவங்கள் ஒரு சில மட்டுந்தான்.

முல்லைத்தீவில் இரண்டு 122 மி.மீ. ஆட்லறிகள் புளுக்குணாவவில் ஒரு 85 மி.மீ. ஆட்லறி, ஆனையிறவில் மூன்று 152 மி.மீ. ஆட்லறிகள் மற்றும் இரண்டு 122 மி.மீ. ஆட்லறிகள் மொத்தம் 8 ஆட்லறிகள் தான் இராணுவத்தினரிடமிருந்து புலிகள் கைப்பற்றியிருந்தனர்.

முல்லைத்தீவில் ஆட்லறிகள் கைப்பற்றப்பட்டதையடுத்து அரச படையினர் தாக்குதல் தளத்துக்கு வெளியே வைத்து அவற்றைப் பயன்படுத்தும் விலைவாக பின்னகர்த்தும் திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தியிருந்தனர்.

இதனால் ஓயாத அலைகள் மூன்று நடவடிக்கையின் போது படைத்தளங்கள் பல தொடர்ச்சியாக வீழ்ந்த போதிலும் ஆனையிறவைத் தவிர வேறு இடங்களில் படையினரின் ஆட்லறிகள் புலிகளிடம் சிக்கவில்லை.

ஆனையிறவில் கூட முற்றுகையிலிருந்து வெளியே கொண்டுசெல்ல முற்பட்டபோது தான் அவை புலிகளின் கையில் அகப்பட்டன.

புளுக்குணாவவில் புலிகள் கைப்பற்றிய 85 மி.மீ. ஆட்லறியை படையினர் மீளக் கைப்பற்றிவிட்டனர். ஆனால் முல்லைத்தீவிலும் ஆனையிறவிலும் இழக்கப்பட்ட நான்கு 122 மி.மீ. ஆட்லறிகளில் ஒன்றே ஒன்றுதான் மீளக் கிடைத்துள்ளது.

மீதமுள்ள மூன்று 122 மி.மீ. ஆட்லறிகளும் எங்கே என்பது கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது.

அதேவேளை இதுவரை ஒன்பது 152மி. மீ. ஆட்லறிகள் படையினரிடம் சிக்கியுள்ளன.

ஆனால் அரச படையினர் புலிகளிடம் பறிகொடுத்தது மூன்றை மட்டுந்தான்.

இதைத்தவிர 130 மி.மீ. ஆட்லறிகள் ஒன்பதும் படையினரிடம் சிக்கியுள்ளன.

இத்தகைய ஆட்லறிகளை அரசபடையினர் ஒருபோதும் விடுதலைப்புலிகளிடம் இழக்கவில்லை. இந்தநிலையில் அரச படையினர் பறிகொடுத்ததையும் விடுதலைப்புலிகளிடமிருந்து மீட்டதையும் வைத்துக் கணக்குப் போட்டால் ஆட்லறிகளை வெளிநாடுகளிலிருந்தே புலிகள் இறக்குமதி செய்துள்ளனர் என்பது உறுதியாகும்.

எவ்வளவு ஆட்லறிகள் விடுதலைப்புலிகளிடம் இருந்தன என்று சரியான கணக்கு படைத்தரப்பிடம் இருக்குமா என்பது சந்தேகம் தான். அவ்வாறு ஒரு தரவு கிடைத்திருந்தால் முள்ளிவாய்க்காலில் மூன்றரை ஆண்டுகள் கழித்து ஆட்லறிகள் வெளியே கிளம்பும் நிலை ஏற்பட்டிருக்காது.

புலிகளிடமிருந்து அரச படையினர் இதுவரை கைப்பற்றியுள்ள ஆட்லறிகள் அனைத்துமே சீனாவில் தயாரிக்கப்பட்டவை.

ஆனால் அவற்றை சீனா நேரடியாக அவர்களுக்கு விற்கவில்லை.

சீனாவிடம் இந்த ஆட்லறிகளை புலிகள் வாங்குவதற்கு ஆபிரிக்க நாடொன்று உதவியதாக தகவல்கள் உள்ளன.

எனினும் அது தொடர்பான முழுமையான விசாரணைத் தகவல்கள் வெளிவரவில்லை.

இந்த நிலையில் மீண்டும் அதிகளவு ஆட்லறிகள் படையினரின் கைகளில் சிக்கியுள்ள நிலையில் இந்த ஆட்லறிகள் தொடர்பான சர்ச்சையும் சந்தேகங்களும் மீளவும் வலுப்பெற்றுள்ளன.

விடுதலைப்புலிகள் இயக்கம் இராணுவ ரீதியாக அழிக்கப்பட்டு மூன்றரை ஆண்டுகளாகிவிட்ட போதிலும் அந்த இயக்கம் பற்றிய மர்மங்கள் பல இன்னமும் முழுமையாக வெளிவராமலே உள்ளன.

இதனைத் தான் இந்த ஆட்லறிகள் மூலம் நீலம் புயல் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

சுபத்ரா

இவர்களை நம்பியா இருக்கிறோம்?

  


பனி இருளில் உறைந்து இருந்தது ஊர். தூக்கத்தில் இருந்த மக்களை முதலில் எழுப்பியது நாய்களின் ஊளை. தொடர்ந்து பறவைகளின் கூக்குரல். வீட்டுக்கு வெளியே வந்தார்கள். கண்கள் எரிந்தன. காற்றே எரிவதுபோல் இருந்தது. மூச்சுத் திணறியது. குழப்பமும் பதற்றமும் சூழ ஆரம்பித்த நேரத்தில், தூரத்துத் தொழிற்சாலையில் இருந்து ஒலித்தது அபாயச் சங்கு. ஓட ஆரம்பித்தார்கள். வீட்டில் உள்ளவர்களை எழுப்பிக்கொண்டு, குழந்தைகளை வாரிச் சுருட்டிக்கொண்டு தலை தெறிக்க ஓடினார்கள். ஓட ஓட விழுந்தார்கள். மூச்சடைத்து, கை - கால்கள் வெட்டி வெட்டி இழுக்க விழுந்து செத்தார்கள். காலையில் பார்த்தபோது கொத்துக் கொத்தாகப் பிணங்கள். பல நூற்றுக்கணக்கான பறவைகள், கால்நடைகள், மனிதர்கள்... அரசாங் கத்தின் துரோகத்தாலும் முதலாளிகளின் லாப வெறியாலும் ஒரு நகரம் உருக்குலையத் தொடங் கியது. போபால்... உலகின் மோசமான தொழில் வேட்டைக் கொலைக் களம்!

போபால் பேரழிவுக்குப் பிந்தைய இந்த 28 ஆண்டுகளில், போபால் துயரத்தைக் கடந்து நாம் எவ்வளவோ தூரம் வந்திருக்கலாம். ஆனால், 'யூனியன் கார்பைடு நிறுவனம்’ பறித்த உயிர்களின் ஆன்மாக்கள் இந்தியாவின் மனசாட்சியைத் தொடந்து உலுக்கிக்கொண்டே இருக்கின்றன. 5,925 மரணங்கள், 4,902 நிரந்தர ஊனமுற்றோர், 5,63,352 பேர் பாதிப்பு, பிறக்கும் ஒவ்வொரு 25-வது குழந்தையும் குறைபாடுடைய குழந்தை ஆகிய கொடூரங்களை எல்லாம் தாண்டி, இன்னமும் விஷத் தைக் குடித்துக்கொண்டு இருக்கும் போபால் மக்களை இந்தியா எப்படி வேடிக்கை பார்க்கிறது என்று கேட் கின்றன அந்த ஆன்மாக்கள். மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டெல்லி அறிவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மையம் மேற்கொண்ட ஆய்வு, போபாலில் 'யூனியன் கார்பைடு ஆலை’ செயல்பட்ட இடத்தைச் சுற்றி மூன்று கி.மீ. பரப்பளவுக்கு நிலத்தடி நீர் நஞ்சாகி இருப்பதை உறுதி செய்தது. இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த ஆய்வு நிறுவனம் மேற் கொண்ட பரிசோதனையோ, 'ஐ.நா. சபை நிர்ணயித்துள்ள அளவைக் காட்டிலும் 2,400 மடங்கு வரை ரசாயனக் காரணிகள் அடங்கிய தண்ணீரைக் குடிக்கிறார்கள் போபால்வாசிகள்’ என்கிறது. ''இங்கு 'யூனியன் கார்பைடு ஆலை’ செயல்பட்டபோது, அது பூச்சிக்கொல்லியை உருவாக் கியது. அது மூடப்பட்ட பிறகு, புற்றுநோயாளி களையும் சிறுநீரக நோயாளிகளையும் உருவாக் கிக்கொண்டு இருக்கிறது'' என்கிறார்கள் போபால்வாசிகள். காரணம், ஆலையைச் சுற்றி பரவியிருக்கும் 350 டன் நச்சுக் கழிவுகள்.

இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் அந்தக் கழிவுகளை எப்படி அகற்றுவது என்று இந்திய அரசுக்குத் தெரியவில்லை. கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் இந்த விவகாரத்தைக் கையில் எடுத்த உச்ச நீதிமன்றம், அடுத்த ஆறு மாதங்களுக்குள் இந்தக் கழிவுகளை அகற்ற இறுதிக் கெடு விதித்து மத்திய அரசுக்கு உத்தரவிட்டது. கழிவுகளை அகற்றும் வழி தெரியாததால், 25 கோடி நிதி ஒதுக்கி, ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த ஒரு

நிறுவனத்திடம் (ஜி.ஐ.எஸ்.) இந்தப் பணியை ஒப்படைத்தது இந்திய அரசு. ஆனால், கழிவுகளை அகற்றுவதில் உள்ள சவால்கள், விபத்து அபாயம், அதற்குப் பொறுப்பேற்கும் சுமை ஆகிய காரணங்களைக் காட்டி கடந்த வாரம் இந்தப் பணியில் இருந்து பின்வாங்கிவிட்டது அந்த நிறுவனம். இப்போது கையைப் பிசைந்து கொண்டு நிற்கிறது இந்திய அரசு. நம்முடைய லட்சணம் இதுதான்.

போபால் பேரழிவுக்குக் காரணமாக இருந்தது ஆலையில் இருந்து வெளிப்பட்ட 'மெத்தில் ஐசோசயனேட்’. குளிர் நிலையில் பராமரிக்கப்பட வேண்டிய ரசாயனம் இது. சிக்கன நடவடிக்கை என்ற பெயரில், குளிர் சாதனங்களை இயக்குவதை ஆலை நிர்வாகம் நிறுத்தியதால் ஏற்பட்ட வெப்ப நிலை உயர்வாலேயே 'மெத்தில் ஐசோசயனேட்’ வெடித்து வெளியேறியது. 'மெத்தில் ஐசோசயனேட்’ ரசாயனத்தை எதிர்கொள்ள எளிய பாதுகாப்பு முறை ஒன்று உண்டு. மூக்கையும் வாயையும் ஈரத் துணியால் மூடிக்கொண்டு வாயு பரவும் திசைக்கு எதிர் திசையில் மெள்ள முன்னேறுவது. ஆனால், இந்த எளிய முன்னெச்சரிக்கைப் பயிற்சியைக்கூட ஆலையைச் சுற்றி உள்ள மக்களுக்கு ஆலை நிர்வாகமோ, அரசோ கொடுக்கவில்லை. இந்த அழிவுக்கு முன்பே ஆலையில் ஏராளமான விபத்துகள் நடந்தன; அவற்றை அரசு வழக்கம்போல் மூடி மறைத்தது. அழிவு நடந்த அடுத்த சில வாரங்களில் ஏராளமான மருத்துவக் குழுக் களைக் கண்துடைப்பாக அரசு அழைத்துச் சென்றபோது, அப்படி ஒரு சூழலை எதிர்கொண்ட பழக்கம் இல்லாததால், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் முன் செய்வதறியாமல் நின்றார்கள் மருத்துவர்கள். 28 ஆண்டுகளுக்குப் பின் இந்தச் சூழல்கள் எல்லாம் இந்தியாவில் எந்த அளவுக்கு மாறி இருக்கின்றன?

வளர்ச்சியின் பெயரால் கொஞ்சமும் அறி முகம் இல்லாத எவ்வளவோ அபாயகரமான தொழில்நுட்பங்களுடன் இயங்கும் நிறுவனங் களை நாட்டில் அனுமதித்துக்கொண்டு இருக்கிறோம். ஆண்டுக்கு 2 லட்சம் டன் அபாயகரமான வெளிநாட்டுக் கழிவுகள் இறக்குமதி ஆகின்றன. தவிர, உள்நாட்டிலும் உற்பத்தியாகின்றன அணுக் கழிவுகள் உட்பட. எல்லாவற்றையும் வேடிக்கை பார்த்தவாறே கடக்கிறோம்.

யாரை நம்பி?

இப்படி ஒரு படுகொலையின் பிரதான குற்றவாளியான வாரன் ஆண்டர்சனைத் தப்பிக்கவிட்டு, ஏனைய உள்ளூர் குற்றவாளிகளுக்கு 25 ஆண்டுகளுக்குப் பின் வெறும் இரண்டு ஆண்டு சிறைத் தண்டனையும் ஒரு லட்ச ரூபாய் அபராதமும் வாங்கிக் கொடுத்த அரசை நம்பி. ஒரு தொழிற்சாலை விபத்து எவ்வளவு மோசமான விளைவுகளை உருவாக்கும் என்பதற்கான எல்லா அனுபவங்களையும் 'யூனியன் கார்பைடு’ நிறுவனத்திடம் இருந்து பெற்ற பின்னும் நாட்டு மக்கள் நலனுக்கு விரோதமான வகையில், அணு சக்தி இழப்பீட்டு மசோதாவை நிறைவேற்றிய அரசை நம்பி. இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பின்பும் நியாயமான இழப்பீட்டுக்காகப் போராடும் மக்களுக்கு, குடிக்கக்கூட பாதுகாப்பான தண்ணீரை வழங்காத அரசை நம்பி!

மார்க்ஸ் சொன்னதுதான் நினைவுக்கு வருகிறது: ''வரலாறு திரும்பவும் தன்னை நிகழ்த்திக்கொள்கிறது, முதல் முறை விபத்தாக, மறுமுறை கேலிக்கூத்தாக!''

சமஸ்

விகடன்